221 
harde lichamen, sclerotïên , die uit talrijke, dicht bijeenge- 
drongen myceliumdraden bestaan. Deze sclerotiën hebben 
een zwarte schors en een witten inhoud. Men treft derge¬ 
lijke sclerotiën vooral in de nabijheid van den wortelhals der 
gedoode planten aan. In den zomer kunnen de sclerotiën 
onder gunstige omstandigheden kiemen en aan gesteelde 
vruchtdragers (apotheciën) het aanzijn geven. 
Fig. 9 : Klaverhanher (Sclerotinia Trifoliorum). 
Links : een sclerotium dat twee vruchtdragers heeft gevormd. 
In het midden : doorsnede door een stuk van het apothecium (sterk vergroot), 
dat de myceliumdraden en de sporeblazen (in de meest verschillende ont- 
wikkelingstoestanden) vertoont. Rechts *. een sporeblaas (nog sterker ver¬ 
groot), met de sporen. 
Vloeibaar mest schijnt de ziekte te begunstigen. Door 
Rostrup wordt aangeraden op de besmette akkers gedu¬ 
rende verscheidene achtereenvolgende jaren geen klaver te 
kweeken, of desnoods klaver en gras samen te zaaien. 
24. Schurft van den aardappel. Zie : Tijdschrift 
over Plantenziekten, 1895, I e aflevering, blz. 19. 
25. Vlasbrand. Deze ziekte is in sommige gedeelten 
van Vlaanderen een verschrikkelijke plaag voor den land¬ 
bouwer. De oorzaak is nog niet met zekerheid bekend : 
volgens Broekema wordt zij waarschijnlijk teweeggebracht 
door bacteriën, die in den grond leven. Sorauer vond op 
aangetast vlas eene zwam. 
G. Staes. 
