— 227 — 
Dergelijke opzoekingen zijn in 1883 en 1884 op breedere 
schaal en voor cellen van zeer uiteenloopende afkomst, vorm 
en bouw door A. Zimmermann 4 ) gedaan geworden. Hij ook 
vond de grootste optische as evenwijdig met de stippels 
(strepen, verdikkingsbanden), of die nu overlangs, dwars of 
scheef loopen. Bovendien leidden Zimmermanns opsporin¬ 
gen nog tot het bewijs, dat de celwand, ook wat den graad 
der imbibitie met water aangaat, anisotroop is, zich bij het 
uitdrogen dus naar verschillende richtingen in ongelijken 
graad samentrekt, en dat de hoofdassen (maximale en mini¬ 
male waarden) van die samentrekking met de optische zeer 
juist overeenstemmen. 
Zimmermann heeftzich tevreden gesteld met die uitkomst, 
steunend op zijn vroegere ondervindingen bij hygroscopische 
mechanismen 1 2 ) als waarschijnlijk voor te stellen ; Schwen- 
dener heeft ze in 1887 door talrijke metingen als zeker be¬ 
wezen 3 ). 
Den uitslag van deze navorschingen kan men, wat de 
veranderingen van grootte van den celwand bij natuurlijke 
verandering van zijn watergehalte aangaat, op volgende wijs 
kort en duidelijk uitdrukken : 
Denkt men om het even welk punt in liet binnenste van 
een met water verzadigden celwand , een kleine sfeer , dan wordt 
deze bij waterverlies een ellipsoid , waarvan de kortste as 
1) Moleculair-physische opzoekingen : Jb TJeber den Zusammen- 
hang zwischen Quellungsfahigheit und Boppelbrechung ; Ber. der 
deutschen bot.. Ges. 1883, p. 533 vv.; en 2° TJeber dxn Zusammenhang 
zwischen der Richtung der Tüpfel und der optischen Elasticitatsaxen. 
Ber. der deutschen bot. Ges. 1884, pag. 124 vv. 
2) TJeber mechanische Ein?'ichtungen zur Yerbreitung der Samen 
und Früchte. Pringsheim’s Jahrbücher XII, pag. 542 vv. 
3) TJeber Quellung und Boppelbrechung Yegetabilischer Membranen. 
Sitzungsber. der kön. preuss. Akad. der Wiss. zu Berlin, XXXIV, 
blz. 659 vv. 
