— 231 — 
Om de contratieverschillen te bereiken, die voor het spel 
van deze mechanismen noodig zijn, benuttigt de plant meestal 
de bovenvermelde algemeene anisotropie van den cel wand. 
Zoo vertoont zich haar constructieplan voornamelijk in den 
bouw der celwànden, wier richting en structuur bepaald is 
door het streven, in de gedeelten die bij het inkrimpen actief 
en passief optreden, de assen der contractieellipsoiden op ge¬ 
paste manier te kruisen. Zonder twijfel neemt het de natuur 
in enkele gevallen ook voor lief, de contractieellipsoiden, bij 
evenwijdige ligging van hare antagonistische assen, eenvou¬ 
dig met ongelijke grootte (lengte der assen, excentriciteit) te 
bedeelen, dus het eene deel der wanden van den beginne af 
met een grootere hoeveelheid water te imbibeeren, of er, 
gelijk men gewoonlijk zegt, een grooter dilatatievermogen 
aan te schenken. Niet zelden verhoogt zij daarenboven het 
contractieverschil in een of andere richting, door in het 
werkzame deel de radiaal-inkrimpende wandsubstantie in 
gene richting te vermeerderen ; Zij bereikt dit ofwel door 
grootere verdikking van deze wanden, of door vermeerde¬ 
ring van haar getal ; d. i. dus in ’t laatste geval door de ver¬ 
korting der cellen. 
In de menigvuldigebenuttigingvan deze eenvoudigehulp- 
middelen toont zich de natuur bij den bouw der vermelde 
hygroskopische mechanismen zeer vindingrijk. Dikwijls 
varieert zij haar afzonderlijk plan zelfs voor na verwante 
pisch mechanisme van de vruchtpluisliaren van de Composieten, Taliew, 
over het hoofd gezien, dat A. Zimmermann reeds in zijn» Molekularphy - 
sikolische JJntersuchungen » (Ber. d. deutschen bot. Ges. 1885) de bewe¬ 
gingen der gevederde haren van Cirsium en Carlina uit de optische 
reactie der dynamische wandgedeelten opgemaakt beeft. Wij ontmoe¬ 
ten ook in Taliew’s werk weer het nutteloos streven, de ongelijke 
afzetting van houtstof of verdikking tot verklaring der hygroskopische 
bewegingen te benuttigen. 
