- 279 
Wij zullen deze verschillende meeningen verder nader 
bespreken ; daaruit zal blijken, dat noch de hypothese van 
Purkinje noch die van Mohl in principe als algemeen geldig 
kan worden aangezien, maar dat, voor zoover er spraak is 
van de kennis der mechanische bijzonderheden, Schrodt 
het dichtst het doel genaderd is. 
§ 3. De dynamische omcerkzaamheid der opperhuid . 
Zijn Schrodt en Leclerc du Sablon in het vorig hoofd¬ 
stuk als vertegenwoordigers der Mom/sche hypothese ge¬ 
noemd geworden, doch stemmen zij, tegen Mohl, in zoover met 
Purkinje en Schinz overeen, dat ook zij de medewerking 
der opperhuid bij het opengaan der helmknoppen ontkennen. 
Schrodt uit zich wel is waar bij de afzonderlijke 
beschouwing van verscheidene helmknoppen op zijn voor¬ 
zichtige wijs nog sceptisch, maar ten laatste aarzelt hij niet, 
bij het samenvatten van zijn resultaten, het hooger aange¬ 
geven standpunt te kiezen. Laten wij de bewijzen voor 
deze zienswijze onderzoeken. 
_ C 9 
Het wasv vooral door de volgende waarnemingen dat 
Schinz tot zijn stelling werd gebracht. Vooreerst kon hij 
de reeds vroeger gedane waarneming doorgaans bevestigen, 
dat de opperhuidscellen van de uitgedroogde en naar buiten 
gekromde kleppen der helmknoppen veelal gevouwen, naar 
buiten gewelfd en strik vormig gewonden zijn. 
Fig. 15 vertoont dezen toestand der opperhuid bij een 
matig verschrompelde doorsnede. Bij sneden van gansch 
uitgedroogde helmknoppen is de plooiing zoo sterk, dat de 
verwarde lijnen van hun geperste en gebogen wanden zelfs 
bij fijne doorsneden nauwelijks onderscheiden of afgebeeld 
kunnen worden. Vergelijk de met e geteekende plaatsen in 
fig. 16, fig. 2 pag. 262, fig. 5 pag. 266, en de volgende 
figuren 18, pag. 284 ; 21 pag. 288 en 25 pag. 308. 
