- 287 — 
lijker taak — het omrollen der vezelige laag, die gedeeltelijk 
houtachtig is en de radiale opperhuidswanden aan grootte 
ettelijke malen overtreft, zouden veroorzaken. 
Altijd lag het vermoeden voor de hand, dat de radiale 
wanden der opperhuid een bouw vertoonen zouden, die hun 
toeliet ten minste aan het vormen van plooien in de opper¬ 
huid zelf deel te nemen. In dit geval zou naar alle waar¬ 
schijnlijkheid de langste as van de in hun vlak gelegen con- 
tractie-ellipse een radiale richting (loodrecht op het opper¬ 
vlak van den helm^knop) moeten hebben, en had men onder 
den polarisatie-microscoop een daarmede overeenstemmende 
reactie moeten bespeuren. Een proefneming in dezen zin 
gaf mij nochtans een dergelijke optische reactie slechts bij 
Datura en Nicotiana\ in andere gevallen was zij wellicht 
door de teederheid van den wand verhinderd geworden ; bij 
Delphinium en Aguilegia evenwel was het optische resultaat 
juist het tegenovergestelde van wat ik vermoed had ! 
Na dit alles mag men met volle zekerheid besluiten , dat 
aan de opperhuid een eenigszins aanmerkelijke medewerking 
in het opening smechanisme der hehnhnoppen niet kan worden 
toegekend. Dij de Ranunculaceeën : Franthis, Adonis , Del¬ 
phinium , Aguilegia, vermag zij ongetwijfeld niet eens haar 
eigen plooiing te bewerken. Te oordeelen naar de groote ge¬ 
lijkvormigheid, die in het opening smechanisme der helmknop- 
pen heerscht , alsook om andere hooger vermelde redenen, kan 
hetzelfde ook voor de overige helmhnoppen worden aangenomen , 
zoodat de plooiing der opperhuid waarschijnlijk gansch 
algemeen als het gevolg van de samentrekking der vezelige 
laag moet worden aangezien. 
§4 .De dynamische onwerhzaamheid van den buitenwand 
der vezelige laag. 
Evenals op de opperhuid heeft Schinz ook op den tangen- 
