— 303 — 
oplossing gebracht. Want in de eerste plaats is het werke¬ 
lijk bestaan van een dergelijk verschil in de chemische 
samenstelling der celwanden meer dan twijfelachtig. Het is 
jammer dat Leclerc verzuimd heeft bewijzen tot staving 
zijner meening te leveren. Ik heb daarom verscheidene 
helmknoppen met chloorzinkjodium, chloorzure aniline en 
phloroglucine behandeld. Bij Lilium en Crocusheh ik, (met 
chloorzure aniline en met phloroglucine) noch in de verdik- 
kingslijsten, noch in de dunne gedeelten der celwanden 
houtstof kunnen ontdekken. 
Bij Crocus worden ook de lijsten door chloorzinkjodium 
donkerblauw gekleurd, terwijl dit vocht bij Lilium in de 
vezels een vuile grauw-geelachtig-blauwe tint deed ontstaan. 
Bij Clematis .Magnolia en Liriodendron vertoonde de binnen¬ 
wand, evenals de gansche radiale wanden, daarentegen de 
kenmerken van een aanzienlijke afzetting van houtstof. Bij 
Liriodendron kon er meermalen ook in den buitenwand der 
vezelige laag houtstof waargenomen worden, terwijl deze 
buitenwand bij Clematis en Magnolia , na behandeling met 
chloorzinkjodium door zijn blauwe reactie tegen de binnen¬ 
wanden duidelijk afstak. Van een sterk uitgesproken che¬ 
misch verschil tusschen den binnenwand en de radiale wan¬ 
den — dit was het belangrijke punt — is er aldus noch bij 
Lilium en Crocus , noch bij Clematis , Liriodendro?i en 
Magnolia eenig teeken te bespeuren. 
De opvatting van Leclerc wordt niet alleen tegenge¬ 
sproken door de wijze, waarop de opperhuid en de aangren¬ 
zende wand der vezelige laag zich gedragen, maar ook door 
waarnemingen aan vruchtmechanismen, — b. v. door de 
wijze waarop de houtige harde laag en de niet-houtige opper¬ 
huid van de peulen der Vlinderbloemigen zich gedragen 1 ). 
1) Zie daarover mijne vroeger verschenen verhandeling in Ber. d. 
deutsche botan. Gesellschaft, 1884, blz. 401. 
