— 309 — 
organen zulke samentrekkingen waargenomen. Ook in de 
breedterichting heb ik aan dwarse doorsneden zeer sterke 
verkortingen gezien. Daaruit mag in ieder geval besloten 
worden, dat, in de genoemde gevallen, de radiale wanden, 
welke de verkorting bewerken, in vochtigen toestand bui¬ 
tengewoon rijk zijn aan water. De contractie-ellipsen die in 
hun vlak liggen moeten dus zeer excentrisch zijn. 
Een ander middel tot beantwoording van de opgeworpen 
vraag betreffende de excentriciteit dier contractie-ellipsen in 
vergelijking met d# ellipsen der tangentiale wanden der vezel- 
cellen wordt geleverd door de gevallen, waarin de kortere 
assen dier ellipsen op beiderlei wanden nagenoeg evenwijdig 
zijn, — waarin m. a. w. de vezels der tangentiale wanden 
meestal in de lengte loopen. Als een bijzonder overtuigend 
geval mag Rhinanthus maior hier aangehaald worden (zie 
fig. 24 en 25). 
i i 
Fig. 24 en 25. Rhinanthus maior. Gedeelten van dwarse doorsneden van den 
rand van kleppen der helmknoppen. Fig. 24 in vochtigen, fig. 25 in volkomen 
drogen toestand. Vergr. ongeveer 320 : 1. 
Bij dit geslacht loopen de vezels der radiale wanden op 
dwarse doorsneden meestal niet nauwkeurig radiaal, maar 
scheef, zooals fig. 24 ons leert; de vezels van den tangentialen 
wand zijn daarentegen nagenoeg evenwijdig aan de lengteas 
van den helmknop. Niettemin is de dwarse contractie der 
radiale wanden veel sterker dan die der tangentiale wanden, 
zooals blijkt uit de merkwaardige vormverandering der vezel- 
cellen bij de samentrekking (fig. 25). Er zijn wel geen andere 
bewijzen noodig om het onderstaande besluit te wettigen : 
Hel water gehalte van de vochtige radiale wanden der 
vezeleellen is in de tangentiale richting zeer sterk , in de rich¬ 
ting die evenwijdig is aan de lijsten zwahher; dit stemt overeen 
met de zichtbare wandsculptuur . 
