— 341 — 
genoemde sporeplanten eveneens de medewerking der opper¬ 
huid voor waarschijnlijk houdt. 
2. — Sporezakjes van Equisetum. 
De sporehouders van Equisetum zijn verlengde zakjes, 
die evenals de kokervruchten der Ranunculaceeën, met een 
overlangsche spleet opengaan. Stellen wij ons nu voor, dat 
het gansche weefsel van een dergelijken, nog gesloten spore- 
houder zich in de richting der lengte sterk samentrekt, en 
dat de beide randen van den naad alleen hunne lengte 
behouden : het spreekt van zelf dat die randen nu niet meer 
Fig. 44. — Equisetum arvense. Sporezakje. 
d) Opperhuid, op de plaats waar de vrucht zal opengaan, op het vlak onder¬ 
zocht, om te laten zien op welke wijze de cellen van de overlangsche richting 
tot de scheeve, en van deze tot de dwarse richting overgaan. 60 : 1. 
b) Afgezonderde opperhuidscel. 300 : 1. 
c) Dwarse snede door het midden van den wand : — e, opperhuid ; — p, week 
celweefsel. 300 : 1. 
recht en ook niet meer evenwijdig aan elkander kunnen 
blijven. Zij zullen zich veeleer boogvormig krommen, zooals 
de lippen van den mensch bij het opengaan van den mond. 
Het openingsmechanisme van de sporezakjes van Equisetum 
wordt daardoor in hoofdzaak gekenschetst. Het mechanisch 
weefsel is de opperhuid,die uit spiraalcellen bestaat (fig. 44£). 
De omgangen der spiraal zijn weinig scheef met betrekking 
tot de dwarse richting der cel; derhalve is hare verkorting 
in de richting der lengte aanzienlijk, zooals Leclerc reeds 
door meting bewezen heeft. De sterke samentrekking van 
