OVER SEPALODIE VAN DE KROONBLADEN VAN ŒNOTHERA-SOORTEN 
DOOR 
Henri Hus. 
Worden een groot aantal planten van eene zelfde soort 
jaar op jaar gekweekt, en wordt hun veel aandacht gewijd, 
dan is het hoogst waarschijnlijk dat men in staat zal zijn 
bijzonderheden waartenemen die anders onopgemerkt geble¬ 
ven zouden zijn. Dit was ook het geval met planten behoorende 
tot het geslacht Œnothera. Van deze planten, die dank zij hun 
verband met de mutatietheorie (1) thans algemeen bekend 
zijn, worden door professor de Vries jaarlijks een groot 
aantal gekweekt in de Hortus te Amsterdam. Eenige der 
individuen onderscheidden zich van de andere door het ver- 
toonen van sepalodie (2). 
Sepalodie, waarbij de kroonbladen het character van de 
kelkbladen aannemen, komt betrekkelijk weinig voor. Mas¬ 
ters (3) en Penzig (4) vermelden het geval van Malus 
apetala, de St. Valeryappel, die dit verschijnsel vertoonde. 
Alphonse de Candolle (5) beschrijft iets dergelijks voor 
Primula Auricula .De Œnothera cruciata van de Adirondacks 
vertoont hetzelfde verschijnsel. Deze plant komt wel in de 
(1) Hugo de Vries. DieMutationstheorie, I. Veit O., Leipzig, 1901. 
(2) Hugo de Vries. Ueber erbungleiche kreuzungen. (Vorlâufige Mit- 
theilung) Ber. d. D. Bot. Gesellsch. Bd. 18. Heft. 9, p. 435, 1900. 
Hugo de Vries. Crosses with dissimilar heredity , p. 11 . Reprinted 
from the Journal of the Royal Horticultural Society, vol. XXV, Part 3, 
1901. 
(3) M. T. Masters. Vegetable Teratology, p. 282, London, 1869. 
(4) 0. Penzig. P (lanzen-Teratologie, I. p. 451. Genua, 1890. 
(o) A. de Candolle, Neue Denhschr. Schweiz. Gesellsch. Band V, p. 9. 
