2 
herbaria ter onzer beschikking en in verschillende botanische 
tuinen van Europa voor, maar de identiteit is toch eenigszins 
twijfelachtig. Zij schijnt gebonden te zijn aan haar Noord- 
Amerikaansche groeiplaats, blijkbaar aan slechts weinigen 
bekend, tenminste, het heeft professer de Vries niet mogen 
gelukken zaad of herbariummateriaal van Œnothera cruciata 
Nutt, van die gioeiplaats in zijn bezit te krijgen. Het zaad 
van botanische tuinen is niet geheel constant ( Œnothera 
cruciata Nutt. var : varia) en maakt enkele exemplaren met 
hartvormige petalen. 
Wel echter werd meermalen, en onlangs nog door Ernst 
de Vries in de duinen in de nabijheid van Zandpoort eene 
plant gevonden die als Œ nothera Hennis cruciata beschreven 
werd Deze plant verschilt van de meeste cruciata-^ ormen 
van Œnothera daarin, dat zij geen partiëele variatie vertoont 
maar constant is. De plant zelve behoort duidelijk tot 
Œnothera biennis , en het abnormale van de bloemen is te 
danken, óf aan een mutatie, óf aan kruising met Œnothera 
cruciata . Dit laatste is echter onwaarschijnlijk, te meer daar 
de plant de roode kleur mist welke zoo typisch is voor O. 
cruciata . 
Het derde geval van sepalodie onder soorten van Œnothera 
werd gevonden in O. rubiennis cruciata X welke ontstaan moet 
zijn door kruising tusschen O. biennis en O. cruciata , daar 
de Vries dezelfde plant verkreeg door kunstmatige kruising 
van de bovengenoemde planten. Van Œnothera rubiennis 
cruciata , welke, zooals de naam aanduidt, de typische roode 
kleur van de plant van de Adirondachs bezit, zijn de petalen 
soms zeer wisselend in breedte, sommigen zelfs omgekeerd 
hartvormig, en dan weer constant en zuiver lijnvormig. 
Door middel van kruising van Œnothera Lamarchiana met 
de laatstgenoemde vorm van O. rubiennis cruciata werd ver¬ 
kregen O. Lamarchiana cruciata X* Dit ras is in sommige 
