4 — 
onderste gedeelte van het kelkblad betreft. In het bovenste 
gedeelte (fig. 11) komen dezelfde soort van haren, maar zon¬ 
der kussen, naast haren van twee andere soorten voor. De 
eene daarvan is eencellig, dunwandig, en gevuld met proto¬ 
plasma. Haren van deze soort (fig . 15) worden het meest 
gevonden zoowel op nerven als op bladmoes. 
Haren van de derde soort komen met de laatsten hierin 
overeen, dat zij eencellig, dunwandig, en met protoplasma 
gevuld zijn. Maar zij zijn veel kleiner, hebben een min of 
meer peervormigen top, en worden gewoonlijk slechts op het 
bovenste gedeelte der kelkbladen gevonden (fig. 11). Terwijl 
dus op het onderste gedeelte van een kelkblad slechts de 
eerste en tweede soort van haren voorkomen, komen op het 
bovenste gedeelte de drie soorten voor. Maar de haren van de 
eerste soort zijn hier veel kleiner dan op het onderste gedeelte 
van het kelkblad. 
De vorm van de cellen van de opperhuid wijkt slechts 
weinig van den vorm van die van het kroonblad af. De cel- 
wanden bezitten lijsten (fig. 16) of zij bezitten die niet 
(fig. 15). Wanden zonder lijsten worden, evenals bij het kroon¬ 
blad, gevonden in de onmiddellijke nabijheid der nerven. De 
aangrenzende cellen bezitten min of meer gegolfde wanden 
die eene overgang vormen tot de wanden met lijsten van 
verder verwijderde cellen. 
Huidmondjes zijn in grooten getale aanwezig. Aan het 
bovenste gedeelte van het kelkblad, aan de buitenzijde, vindt 
men meestal een zeer fraai waterstoma. 
De binnenzijde van het kelkblad vertoond hetzelfde beeld 
als de buitenzijde, met deze uitzondering, dat aan het bovenste 
gedeelte de randen van het kelkblad naar elkaar toegekeerd 
zijn en vergroeid schijnen, iets wat echter niet het geval is, 
zooals uit de dwarsdoorsnede zal blijken. Eencellige, dikwan- 
dige haren en enkele kleinere, eencellige, dunwandige haren 
