— 7 
Niet alleen in vorm, maar ook in kleur toonen de abnor¬ 
male kroonbladen neiging het voorkomen van de kelkbladen 
aan te nemen. De gele kleur verdwijnt langzamerhand. 
Kroonbladen zooals in fig 4 en 5 afgebeeld, zijn doorgaans 
nog geel. Kroonbladen zooals die in fig. 6 toonen hier en daar 
groene plekken, terwijl kroonbladen van nog meer afwijken¬ 
den vorm (fig. 7 en 8) grootendeels of geheel groen zijn. 
Voor zoover mijne waarnemingen, die voornamelijk in het 
laatste gedeelte van den herfst gedaan werden, reiken, kwa¬ 
men in sterk afwijkende vormen van abnormale kroonbladen, 
de groene en gele plekken in bouw overeen met de respec¬ 
tievelijk zoo gekleurde en morphologisch daarmede overeen¬ 
komende deelen der normale bloemen. 
Een anatomisch onderzoek van abnormale kroonbladen 
van ongeveer denzelfden vorm als dat in fig. 7 afgebeeld, gaf 
de volgende uitkomsten. 
Evenals in normale kroon- en kelkbladen kwamen hier 
raphiden voor. Maar terwijl op het normale kroonblad geen 
haren voorkwamen, noch aan de binnenzijde noch aan de 
buitenzijde, vindt men op dit abnormale kroonblad haren van 
dezelfde (3) soorten als op het kelkblad. Op de buitenzijde 
worden lange, eencellige, dikwandige haren over de geheele 
oppervlakte aangetroffen, doch vooral bij den top. Groote 
eencellige dunwandige haren komen overal voor ; evenals de 
kleinere eencellige, dunwandige haren met peervormigen 
top (fig. 12). 
De vorm van de cellen is geheel dezelfde als die bij kelk' 
bladen en normale kroonbladen. Celwanden zonder lijsten, 
met lijsten en met golvende wanden komen ook hier voor 
(fig. 14). 
Het aantal huidmondjes op binnen- en buitenzijde is ver¬ 
schillend. In dit opzicht toonen abnormale kroonbladen, wat 
anatomischen bouw betreft, het duidelijkst den overgang. 
