— 55 
onderzoek heeft niet alleen de bovenvermelde resultaten 
bevestigd, doch heeft bovendien aan het licht gebracht, dat 
bij een zeer groot aantal Fungi chitine in de celwanden 
voorkomt en dat de chitinehoudende en chitinevrije wand- 
deelen scherp van elkaar onderscheiden kunnen worden. Bij 
de kleinste sporen, b. v. bij die van Plasmodiophora Bras - 
sicae en bij de pyknosporen van Puccinia graminis kon zeer 
duidelijk chitine in den celwand worden aangetoond. 
Hieronder zal ik de methode vermelden, waarop het micro- 
chemiseh onderzoek plaats vindt. De praeparaten worden in 
geconcentreerde kaliloog gebracht, die zich in kleine buisjes 
bevindt. Deze worden dicht gesmolten en tot 160° in een 
oliebad verwarmd. De chitine is dan in mycosine omgezet. 
Vervolgens worden de praeparaten in alcohol uitgewasschen. 
Ze mogen volstrekt niet onmiddellijk in water gebracht 
worden, daar dit dikwijls geheele vervloeiing der praeparaten 
ten gevolge heeft. In alcohol daarentegen heeft volstrekt geen 
destructie der celwanden plaats. Wanneer door uitwasschen 
met alcohol de kaliloog uit de praeparaten verwijderd is, 
worden ze in water gebracht, daarna in een iuodioodkali- 
oplossing en ten slotte worden ze met zeer verdund zwavel¬ 
zuur behandeld. Bij aanwezigheid van chitine nemen de cel¬ 
wanden een violette kleur aan, die soms zoo sterk is, dat zij 
zwart schijnen en door langdurig uitwasschen met water de 
kleur verzwakt moet worden, om vast te stellen, dat men 
inderdaad met een violetkleuring te doen heeft. 
Celwanden, wier chitine op de boven beschreven wijze in 
mycosine is omgezet, geven, wanneer ze eerst met een 
ioodioodkalioplossing en daarna met een chloorzinkoplossing 
behandeld worden, roodachtig violette, blauwviolette ofblauw'e 
verkleuringen, hetgeen afhangt van de sterkte der chloor- 
zinkoplossing. 
Contrôle -proeven. Om omtrent de aanwezigheid van chitine 
