56 
no g meerdere zekerheid te verkrijgen, verdienen de volgende 
controle-proeven aanbeveling. In de eerste plaats kan de 
oplosbaarheid der mycosine in zeer verdund zoutzuur of zeer 
verdund azijnzuur worden aangetoond. In geval de met kali - 
loog verwarmde wanden geheel of hoofdzakelijk uit mycosine 
bestaan, heeft daarbij oplossing of vervloeiing plaats, zoodra 
ze met een der beide bovengenoemde zuren, in zeer verdunden 
staat, in aanraking komen. Is het twijfelachtig of uit de cel- 
wanden mycosine wordt opgelost, dan kan men daaromtrent 
zekerheid verkrijgen door toevoeging van ioodioodkalioplos- 
sing en zeer verdund zwavelzuur. Bij aanwezigheid van 
mycosine heeft oplossing plaats gehad en vormt zich een 
violet praecipitaat in de omgeving van het praeparaat. 
In twijfelachtige gevallen kan de mycosine-reactie aanmer¬ 
kelijk verscherpt worden. De celwanden, die men op chitine 
onderzoeken wil, worden eerst tot 300°C in glycerine ver¬ 
warmd. Verschillende bestanddeelen worden daarbij uit de 
celwanden verwijderd, doch chitine ondergaat evenmin als 
cellulose een verandering. De omzetting der chitine in myco¬ 
sine en het microchemisch onderzoek vinden daarna plaats, 
zooals boven is vermeld. 
Chitine en cellulose. Eigenaardig is de aantooning van 
chitine en cellulose nevens elkaar in hetzelfde praeparaat, 
b v. in geval het mycelium van een fungus innig met het 
weefsel van een hoogere plant is vergroeid. Wanneer na 
omzetting der chitine in mycosine de hyphen door ioodiood- 
kalioplossing en zeer verdund zwavelzuur violet zijn gekleurd, 
wordt zwavelzuur van 76 % toegevoegd ; de hyphen worden 
hierdoor ontkleurd, terwijl de cellulosehoudende wanden nu 
op hunne beurt gekleurd worden en wel zuiver blauw. 
Kaliloog lij gewone temperatuur. Omtrent de omzetting van 
chitine in mycosine door kaliloog merk ik nog op, dat deze 
ook bij lagere temperatuur dan 160° plaats vindt en zelfs bij de 
