— 69 
de lagen, die zicli tusschen de celluloselamellen bevinden, 
vrij van cellulose zijn, meen ik in ontkennenden zin te 
moeten beantwoorden. Na verwarming in glycerine tot 300° 
is alle samenhang tusschen de celluloselamellen nog niet 
opgeheven. Behandelt men de celluloseskeletten met verdund 
chroomzuur, dan kan men uit de verdere splijting, die de 
celwand vertoont, afleiden, dat door oplossing van cellulose 
de samenhang tusschen de lamellen minder wordt. De vraag 
of de celluloselamellen vrij van andere celwandstof zijn, 
moet ook in ontkennenden zin beantwoord worden. Na ver¬ 
wijdering der cellulose door koperoxydammoniak heeft de 
celwand nog volkomen zijn samenhang behouden. Ze is dan 
zeer dun geworden, doch heelt zich volstrekt niet in lamellen 
gesplitst. Vergelijkt men de resten, die de celwand na ver¬ 
warming in glycerine tot 300° en na maceratie in koper¬ 
oxydammoniak achterlaat, dan schijnt het, dat de celwand 
voor het grootste deel uit cellulose bestaat. Op grond van de 
bovenbeschreven waarnemingen neem ik aan, dat in den 
celwand lagen van verschillende chemische samenstelling 
met elkaar afwisselen. 
Bij aandachtige beschouwing der celluloseskeletten bemerkt 
men het volgende. Bij het binnenste gedeelte van den celwand 
is de laagsgewijze bouw het duidelijkst. De buitenste lagen 
zetten zich over meerdere cellen voort, terwijl de binnenste 
steeds in de dwarswanden overgaan. De binnenste lagen 
behooren aan verschillende cellen, terwijl de buitenste het 
gemeenschappelijk eigendom van meerdere cellen zijn. Na 
behandeling met verdund chroomzuur kan men soms, tusschen 
de buitenste en de binnenste lagen, lagen onderscheiden, die 
twee zustercellen te zamen omgeven. De celluloselagen in de 
dwarswanden zetten zich in den lengtewand voort, de eene 
helft in een richting, die tegenovergesteld is aan die der 
andere helft. Ten gevolge der splijting, die de dwarswanden 
