70 
door de behandeling ondergaan hebben, kan men bij hen 
twee deelen onderscheiden, die verschillende cellen toebe- 
hooren. Bij nog zeer jonge en dunne dwarswanden kan men 
waarnemen, dat ze zich bij den lengtewand in tweeën ver- 
deelen en dat de helften zich langs de lengtewanden der 
beide zustercellen voortzetten, waarvan ze ten gevolge der 
behandeling min of meer losgeraakt zijn (Fig. 4). 
Zooals bekend is, vormt zich gedurende de karyokinese een 
dun diaphragma tusschen de beide dochterkernen. Het ont¬ 
wikkelt zich van buiten naar binnen. Het is moeilijk bij dit 
diaphragma een zwakke cellulosereactie waar te nemen. Door 
rutheniumrood wordt het duidelijk gekleurd. Na verwarming 
in glycerine is het nauwelijks meer waar te nemen. Deze 
eigenschappen wijzen er op, dat het diaphragma arm aan 
cellulose is. 
Bij materiaal, dat door Flemming ' s mengsel gefixeerd was, 
kon ik het beste de celluloserest, die het diaphragma bij ver¬ 
warming tot 300° in glycerine achterlaat, w r aarnemen. 
Wanneer men gefixeerd materiaal in glycerine verwarmt,, 
krimpen de protoplasten wel min of meer ineen, doch lossen 
niet op en behouden hunnen vorm De verschillende karyoki- 
netische stadiën blijven goed herkenbaar. Wanneer het 
diaphragma den protoplast nog niet in tweeën gedeeld heeft, 
vindt men dezen laatsten gewoonlijk midden in de cel, 
hangende aan de dunne nauwelijks waarneembare cellulose¬ 
rest van het diaphragma (Fig. o). 
In geval de dwarsw’and gedutende de karyokinese in zijne 
ontwikkeling is gestoord en dientengevolge twee gemeen¬ 
schap hebbende cellen zijn ontstaan, gaan de binnenste lagen 
van den eelwand van de eene cel in de andere over (Fig. 6). 
Omtrent den groei van den eelwand bij Spiro gyra heb ik 
het volgende op te merken Wanneer na de karyokinese het 
dunne diaphragma zich gesloten heeft, ontstaat in elke doch- 
