— 72 
van Asclepiadeeën en Apocyneeen (1) genoodzaakt is geweest 
ook intussusceptie aan te nemen om den groei van den cel- 
wand te verklaren, is dat bij Spirogyra , voor zoover ik heb 
kunnen nagaan, niet noodzakelijk. Na verwarming in glyce¬ 
rine ziet men, dat het celluloseskelet van den ouden celwand 
d. w. z. het buitenste deel, dat aan verschillende cellen too- 
behoort, niet dikker is dan dat van den nieuwen celwand. 
Men mag aannemen, dat de cellen na elke deeling gemiddeld 
tweemaal zoo lang worden. In geval nu alleen strekking 
plaats heeft en geen intussusceptie, dan is, wanneer de dikte, 
die de nieuwe wand verkrijgt, gelijk één gesteld wordt, de 
gezamenlijke dikte der oude lamellen 4 /* + l U Vs + Vie e nz. 
De oude lagen zouden dus den nieuwen wand in dikte kunnen 
evenaren, doch niet overtreffen, hetgeen in overeenstemming 
is met de waarnemingen bij het celluloseskelet. Daarom 
geloof ik niet, dat intussusceptie van cellulose bij Spirogyra , 
zoo ze al voorkomt, van eenige beteekenis is. Bij het oudste 
deel van den celwand is de laagsgewijze bouw onduidelijker. 
Ik neem daarom aan, dat de lagen door strekking dunner, wor¬ 
den en de laagsgewijze bouw moeilijker waarneembaar wordt. 
Of gedurende den groei intussusceptie van andere celwand- 
stof plaats heeft, is moeilijk na te gaan. De oude celwand 
geeft minder sterke cellulosereactie dan de nieuwe en bevat 
dus betrekkelijk meer andere celwandstof. Of dit verklaart 
moet worden door aan te nemen, dat de cellulose een wijzi¬ 
ging ondergaat of dat andere celwandstof tusschengevoegd 
wordt, laat ik in het midden. 
De wand bij de kernlooze cellen. 
Voor de studie van de wandvorming bij kernlooze cellen 
bleek de kennis van de ontwikkeling van den celwand bij 
(1) Krabbe, Ein Beitrag zur Kenntniss der Structur und des Wachs- 
thums verget. Zellh. Pringsli. Jahrb. XVIII, 1887, p. 346, 
