Aldus bekwamen wij, bij voorbeeld, in eene onzer proeven, 
in 1899, het volgende resultaat : 
Op gewone tuinaarde (normale voeding) was de curve van 
het aantal randbloemen van heteindhoofdj e (capitule terminal) 
van 134 planten als volgt : 
Randbloemen 
(Fleurons marginaux) 
7 8 
9 
10 
11 
12 
13 
Individuen 
1 10 
23 
43 
40 
16 
1 
Op zandgrond (karige voeding) was de 
planten : 
curve 
voor 
111 
Randbloemen 
5 
6 
7 
8 
9 
Individuen 
1 
19 
41 
41 
9 
In de eerste groep was de arithmetische gemiddelde 
M a = 10,8; in de tweede groep was M a — 7,9. De planten 
der beide groepen waren uit zaad van gelijken oorsprong 
ontstaan : er bestond dus geen verschil in de erfelijke eigen¬ 
schappen. 
De hoofdjes die achtereenvolgens voortgebracht worden 
door dezelfde planten gedurende haren bloeitijd vertoonen 
verschillen van gelijken aard. 
Voorbeeld: in 1897 gaf eene onzer cultuurproeven mët de 
Witte Korenbloem (Centaurea Gyanus flore albo) het onder¬ 
staande resultaat wat het gemiddeld aantal randbloemen 
betreft : 
Eindhoofdjes : 
Zijdelingsche hoofdjes 
ontloken 23 Juni— 1 Juli : 
11,47 
11,35 
n 
» 
14-19 Juli : 
11,04 
» n 
» 
28-30 Juli : 
10,60 
» » 
14-19 Augustus : 
10,55 
» y> 
31 Augustus — 3 September : 
10,23 
De voortdurende daling van het gemiddeld aantal rand- 
