— 82 — 
I 
kennen. Wellicht kan dit verschil verklaard worden door 
een sterkere ontwikkeling der zijtakken bij groep II, waar¬ 
door de eindhoofdjes tijdens hunne ontwikkeling iets minder 
voedsel ontvingen. 
2° Groep III (dicht bijeenstaande planten) vertoont een 
duidelijke daling van M a . De planten waren hier veel zwakker 
dan in de groepen I en II; de zijtakken waren weinig talrijk, 
vele exemplaren waren zelfs in ’t geheel niet vertakt. De wet 
van evenwicht kan hier eveneens eene toepassing hebben 
gevonden : de geringe ontwikkeling der zijtakken kan immers 
den groei der eindhoofdjes ten goede zijn gekomen. Hierin 
ligt misschien de verklaring van het feit dat de daling van 
M a in groep II geringer is geweest dan bij het aanleggen der 
cultuur w r erd verwacht. 
3° De curven der 3 eerste groepen (zie de cijfers in tabel I : 
I, II en III) zijn eentoppig bij 21, en de hoogste ordinaat heeft 
in alle drie de curven bijna nauwkeurig dezelfde waarde. Wij 
hebben immers : 
Groep I, ordinaat 21 : 307 individuen op 1000. 
» II, 5> 306 ** » » 
» III, » 303 » » w 
Het getal 21 is hier dus blijkbaar de gemiddelde, als ’t ware 
de normale waarde van de eigenschap R De bemesting van 
den grond en het dicht bijeenstaan der planten hebben hierop 
geen merkbaren invloed uitgeoefend. 
4° De arithmetische gemiddelden zijn respectievelijk : I, 
20,5; — II, 20,3 ; — III, 19,6, — dus in alle drie de groepen 
(en vooral in groep III) iets lager dan 21. Dit stemt overeen 
met het feit, dat de drie curven in denzelfden zin asymme¬ 
trisch zijn, hetgeen blijkt uit het onderstaande overzicht : 
