— 83 — 
R < 21 
R = 21 
R > 21 
Negatieve 
Positieve 
afwijkingen. 
afwijkingen. 
Groep I, individuen °/ 0 o 
457 
307 
238 
** ir, » » 
502 
306 
194 
» in, » » 
587 
303 
108 
De negatieve afwijkingen ten aanzien van 21 zijn dus overal 
veel talrijker dan de positieve. In de drie groepen bestaat dus 
een duidelijke neiging tot het voortbrengen van eindhoofdjes 
met minder dan 21 stralen. De levensvoorwaarden waren dus 
niet volkomen in Jiarmonit met de waarde 21 (ware die har¬ 
monie volkomen geweest, zoo hadden wij volkomen symme¬ 
trische curven verkregen, waarin M a = 21). 
De beschouwing van de cijfers der groepen IV en V leert 
ons het volgende : 
1° Groep IV (in kleine bloempotten) geeft eene curve met 
2 toppen, nl. bij 13 en bij 8. Van die twee nieuwe toppunten 
bestond in de groepen I, II en III niet het geringste spoor. 
Door een eenvoudige vermindering der voeding zijn zij beide 
plotseling te voorschijn gekomen. Zij behooren beide (evenals 
het oorspronkelijk toppunt 21) tot de bekende Fibonacci-reeks. 
Dit is een duidelijk voorbeeld van de omzetting eener nor¬ 
male eentoppige curve in eene tweetoppige curve, uitsluitend 
onder den invloed van eene wijziging der levensvoorwaarden 
(voeding). 
Reeds werden herhaaldelijk voorbeelden van twee- en 
veeltoppige curven beschreven. Men heeft het bestaan van 
dergelijke curven toegeschreven aan verschillende oorzaken, 
bij voorbeeld : 1° aan eene onvolledige vermenging van twee 
dooreengemengde rassen ; 2° aan den invloed van sommige 
parasieten (b. v. Sacculina carcini bij Carcinus moenas ), die 
bij een gedeelte der onderzochte exemplaren een zekere 
wijziging teweeg brengen; enz. — In het hier beschreven 
