— 92 — 
Chrysanthemum segetum in Nederland (1). 
R. 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 
individuen 1 13 5 3 8 18 7 8 37 22 11 17 2 3 3 
Ook door Ludwig (2) en anderen werden verscheidene 
gelijksoortige gevallen beschreven. 
Zeer dikwijls kunnen de fibonacci-getallen beschouwd 
worden als achtereenvolgende variatietrappen (3) van de¬ 
zelfde eigenschap. Dit is blijkbaar het geval met Chry¬ 
santhemum carinatum : bij deze soort zien wij immers (zie 
hooger) de eentoppige curve onder den invloed van eéne 
wijziging der voeding in een veeltoppige curve overgaan. — 
In andere gevallen is een bepaald fïbonacci-getal het typisch 
cijfer voor eene soort of voor een ras. Aldus onderscheidt 
Hugo de Vries bij Chrysanthemum segetum onder andere een 
eerste ras waarvan het typisch cijfer (of toppunt) is = 21, 
en een tweede ras waarvan het toppunt bij 13 gelegen is. In 
deze gevallen bestaat transgressieve veranderlijkheid, — dit 
wil zeggen, dat men door geleidelijke overgangen van het 
eene ras (of soort) naar het ander wordt gebracht, op zulke 
wijze dat het onmogelijk wordt te bepalen tot welk ras een 
gegeven individu behoort, zoolang men zich beperkt bij. het 
tellen van de randbloemen der eindhoofdjes. Aldus kan een 
individu met 17 randbloemen a 'priori evengoed een nega¬ 
tieve afwijking van 21 als een positieve van 13 zijn. Verder 
komen wij hierop terug. 
2 e Groep : Bij sommige soorten is het aantal randbloemen 
(1) Heinsius. — Vermeld in de Vries, Mutationstheorie, I, blz. 527. 
(2) Zie bij voorbeeld : Ludwig, Deut. bot. Monatsscli'r., 1887, N° 3 ; 
— Verhandl. d. naturf. Gesellsch. zu Danzig, 1890, blz. 177 en volgende, 
PI. VI ; Botanisches Centralbl. LXIV, 1895, blz. 1, 33, 65, 97 met PI. I 
en II. — Zie ook een uitvoerig overzicht der bovenstaande mededee- 
lingen in Botanisch Jaarboek, X, 1898, blz. 142— 145. 
(3) de Vries, I, blz. 525- 
