— 94 — 
tot het einde van den bloeitijd, daar de krachtigste exem¬ 
plaren vroeger bloeien dan de zwakkere. Het toppunt der 
curve wordt geleidelijk verschoven : in de twee eerste 
groepen ligt het bij 11, in de 3 e groep bij 10, in de 4 e groep 
bij 9. Geen enkel dier toppunten stemt overeen met een 
fibonacci-getal. Nochtans bestaat hier eeue neiging om de 
fibonacci-reeks getrouw te blijven : in de twee eerste groepen 
is de daling der curve tusschen 13 en 14 sterk uitgesproken, 
hetgeen de tegenwoordigheid van een ondergeschikt toppunt 
13 aanduidt ; in de twee laatste groepen wordt een onderge¬ 
schikt toppunt bij 8 aangeduid door de plotselinge daling der 
curve tusschen 8 en 7. 
Met culturen in den open grond (normale levensvoor¬ 
waarden) bekwamen wij de onderstaande resultaten (curve 
der eindhoofdjes) : 
Centaurea Cyanus , var. atropurpurea. (Z aad van Haage en Schmidt, 1897) 
Randbloemen : 7 8 9 10 11 12 13 14 15 
Individuen : - 8 19 76 136 117 60 7 1 
Centaurea Cyanus, var. alba. (Zaad van Haage en Schmidt, 1897). 
Randbloemen : 7 8 9 10 11 12 13 14 15 
Individuen : — 17 34 130 158 101 62 7 1 
Centaurea Cyanus , var. alba. (Zaad van Haage en Schmidt, 1902). 
Randbloemen : 6 7 8 9 10 11 12 13 
Individuen: 9 32 211 249 225 139 28 7 
De beschouwingen, die wij hebben gemaakt naar aanleiding 
van de vier eerste curven (eindhoofdjes, akkerland, 1897) 
zijn in hoofdzaak toepasselijk op de drie bovenstaande : de 
toppunten zijn gelegen bij 11 en bij 9 ; de fibonacci-toppunten 
zijn ondergeschikt (bij 8 en 13) en bevinden zich aan de 
uiteinden of in de nabijheid van uiteinden der curven. —* Wij 
meenen uit de zeven aangehaalde curven te mogen besluiten 
dat, bij Centaurea cyanus , de neiging tot het voortbrengen 
