101 
De twee bovenstaande reeksen vertoonen hetzelde ver¬ 
schijnsel : het toppunt wordt geleidelijk verplaatst van 
11 naarde naburige ordinaat 10, zonder sprongen. Veeltoppige 
curven komen niet te voorschijn, ofschoon de fibonacci- 
getallen 8 en 13 overal merkbaar zijn, ten gevolge van de 
plotselinge daling der curven tusschen 8 en 7 ofwel tusschen 
13 en 14. 
Het onderscheid tusschen den tweeden en den derden 
graad wordt aldus door het onderzoek der zijdelingsche 
hoofdjes alweer bevestigd. 
Wij behouden ons voor bij soorten van den eersten graad 
(< Senecio) nader te onderzoeken op welke wijze de achtereen¬ 
volgende knopgeneratiën zich gedragen (1). 
IV. — Vergelijking tusschen voeding en teeltkeus. 
Aan Hugo de Vries komt de eer toe de aandacht te hebben 
gevestigd op het feit dat de voeding uitwerkselen heeft van 
gelijken aard als dé teeltkeus. De belangrijkheid dezer ont- 
/* 
dekking kan niet overschat worden : daardoor werden nieuwe 
wegen geopend, niet alleen voor de studie der levende 
wezens, maar ook voor de studie en de verklaring van hoogst 
belangrijke sociale verschijnselen. 
In zijne Mutatietheorie (Bd. I, blz. 383 en volg., 397 en 
volg.) beschrijft de Vries een aantal feiten die het bewijs 
leveren dat de uitwerkselen van voeding en teeltkeus met 
elkander vergelijkbaar zijn. Sommige dooi 1 de Vries genomen 
proeven betreffen de samenwerking tusschen voeding en 
teeltkeus. Andere proeven maken ons daarentegen bekend 
(1) Uit de cultuurproeven van D r Caesar De Bruycker met Calliopsis 
is gebleken dat bij deze soort de hoofdjes der achtereenvolgende 
knopgeneratiën bijna steeds het getal 8 vertoonen. 
Dit is ook met Senecio jacobcea (in Vlaanderen) het geval : in de 
achtereenvolgende knopgeneratiën blijf het getal 13 bestaan. 
