102 — 
met resultaten die verkregen werden als de voeding en de 
teeltkeus tegenover elkander werden geplaatst. Wij laten 
hier een paar voorbeelden volgen (de Vries, I, blz. 399) : 
In eene cultuur van Anethum graveolens (1892) wisselde 
het aantal stralen van het eindscherm af tusschen 12 en 38 ; 
het was over het algemeen het kleinst bij de zwakste indi¬ 
viduen. Zes planten met 12-16 stralen werden uitgekozen ; 
haar zaad werd in 1893 uitgezaaid op zeer rijk bemesten 
grond (de bemesting bestond uit gedoomd hoornmeel, 1 : 6 kil. 
per vierkant meter). De planten waren nu 541 in getal ; 
het aantal stralen (eindscherm) bedroeg 9 à 43. Vijf zaad- 
dragers met 10 à 13 stralen werden uitgekozen, en gaven 
in 1894, op bemesten grond (hoornmeel) 162 planten. De 
teeltkens geschiedde hier dus in negatieven zin, terwijl de 
rijke voeding in positieven zin werkzaam was. De gemiddelde 
waarden waren : 
' 1892 : M = 18,3 
1893 : M - 21,2 
1894 : M = 25,2 
Hier was de invloed der rijke voeding dus sterker dan de 
invloed der teeltkeus (1). 
Eene cultuur van Chrysanthemum segetum gaf in 1892 de 
onderstaande curve voor het aantal randbloemen in de 
eindhoofdjes : 
Randbloemen : 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 
Individuen : 1 14 13 4 6 9 7 10 12 20 1 
Daarvan werden 14 planten met 13 randbloemen en 1 pl. 
met 12 randbloemen uitgekozen. Het zaad dier planten gaf, 
in 1893, 162 planten. Nu werden drie zaaddragers met 
(1) Men denke daarbij aan den invloed van de voeding (armoede !) 
en van de teelkeus (uitroeiing van den zwakke !) in de menschelijke 
maatschappijen. 
