— 104 
van de plant die het grootste aantal randbloemen in hare 
hoofdjes vertoonde (de plant N r 1) gaf in 1896 eene cultuur, 
waarvan de curve (eindhoofdjes) één duidelijk toppunt bij 21 
vertoonde De beste zaaddrager werd alweer uitgekozen, en 
op dezelfde wijze werd de teeltkeus voortgezet in de jaren 
1897, 1898 en 1899. In 1897 bleef het toppunt bij 21 ; 
in 1898 kwamen echter twee nieuwe toppunten te voorschijn : 
een secundair (gemengd) toppunt bij 26 en een fibonacci- 
toppunt bij 34. Wij laten hier de curven voor 1895, 1897 
en 18S8 volgen (de Vries, I, blz. 530 en 536) (1) : 
Randbloemen. 
Individuen. 
Randbloemen. 
(vervolg) 
Individuen. 
1895 
1897 
1898 
1895 
1897 
1898 
8 
7 
29 
2 
10 
O 
3 
_ 
— 
30 
— 
1 
11 
10 
3 
— 
— 
31 
— 
1 
6 
11 
5 
— 
— 
32 
— 
— 
9 
12 
14 
■- 
— 
33 
— 
— 
13 
13 
153 
- 
— 
34 
-— 
1 
21 
14 
77 
2 
- . 
35 
— 
— 
6 
15 
60 
1 
— 
36 
— 
— 
3 
16 
55 
2 
■-- . 
37 
— 
— 
5 
17 
31 
1 
— 
38 
—> 
— 
3 
18 
33 
-- 
—■ 
39 
— 
— 
1 
19 
39 
12 
1 
40 
— 
— 
2 
20 
41 
10 
2 
41 
— 
—- 
- — 
21 
56 
169 
10 
42 
— 
-—. 
— 
22 
10 
102 
17 
43 
— 
— 
— 
23 
1 
45 
17 
44 
— 
— 
— 
24 
— 
30 
20 
45 
—- 
— 
— 
25 
.—- 
19 
21 
46 
-- 
— 
2 
26 
1 
12 
30 
47 
— 
— 
— 
27 
=— 
3 
17 
48 
_ 
1 
28 
— 
1 
13 
• 
1 
Wij zien hier dus, onder den invloed der teeltkeus, eene 
schoksgewijze verplaatsing der toppunten : de waarden 
(1) Voor 1897 worden de eindhoofdjes met minder dan 14 rand 
bloemen hier niet vermeld. 
