— 109 - 
1895-1896 gaf eene 
cultuur van dit ras (onder 
zeer gunstige 
levensvoorwaarden) de volgende curve : 
Stengel niet verbreed (normaal) 
33 (d) individuen. 
Stengel 
iets verbreed aan den top 
9 
9 
Stengel 
2 cm. 
breed 
9 
» 
B 
3 
Y) 
9 
Ti 
» 
4 
» 
4 
» 
X) 
5 
2> 
11 
» 
T) 
6 
ï> 
11 
D 
» 
7 
» 
11 
» 
» 
8 
ï) 
13 
0 
)) 
9 
» 
15 (b) 
» 
» 
10 
» 
11 
n 
)> 
11 
D 
6 
9 
r> 
12 
)) 
3 
» 
» 
13 
0 
3 
» 
T> 
14 
r> 
1 
9 
)) 
19 
» 
1 
D 
Hier hebben wij dus alweer twee toppunten : een eerste 
bij a (normale exemplaren met cylindrischen stengel) en een 
tweede bij b (bandvormige stengels, 9 centimeter breed). Door 
teeltkeus, hand in hand gaande met gunstige levensvoor¬ 
waarden, verkreeg de Vries dus een ras, waarvan de indi¬ 
viduen gegroepeerd waren om twee waarden (niet-verbreed 
en 9 cm. breed), terwijl de tusschengelegen waarden (2, 3, 
4... enz. cm.) minder talrijk vertegenwoordigd waren. 
Wij kunnen dus misschien de waarde 9 cm. beschouwen 
als de tweede term eener reeks van evenwichtswaarden, 
waarvan de normale stengel de eerste term vormt. 
Ludwig (1) heeft ons bekend gemaakt met eene reeks van 
evenwichtswaarden waarvan de termen veelvouden van 3 
zijn, nl. het aantal bloemen b'j Lonicera caprifolium. Bij 
Bymenocallis adnata , waarvan de normale bloemen zestallig 
(1) Ludwig, Ueber Variationspolygone und 'W’ahrscheinlichkeitscur- 
ven. — Botan. Centralbl. Beihefte, 1900, blz. 89-111. 
8 
