— 114 — 
onder verschillende levensvoorwaarden brengen, en telkens 
de variatiecurve construeeren. Het aanleggen van cultuur- 
proeven is hier verreweg de beste methode. Men kan ook in 
den natuurstaat groepen individuen opzoeken, die zich onder 
verschillende levensvoorwaarden hebben ontwikkeld (b. v. 
planten op vochtige en op droge groeiplaatsen, op zandgrond 
en op kleigrond ; —dieren of planten in zeewater, brakwater 
en zoetwater, enz.) — ( Voorbeelden van deze methode : onze 
cultuurproeven met Chrysanthemum carinatum : normale 
voeding geeft één toppunt bij 21 ; onvoldoende voeding geeft 
toppunten bij 13, 8, enz ).-—De cultuurproeven van Weisse(I) 
met Helianthus annuus (aantal randbloemen) : in den open 
grond toppunten bij 34 en 55; in bloempotten toppunten bij 
13 en 21. — De onderzoekingen van Dr. C. De Bruyker (2) 
betreffende Primula elatior op verschillende groeiplaatsen 
(toppunten bij 3, 5, 8, 13). 
2° Telkens als het mogelijk is zal men hetzelfde elementair 
kenmerk verscheidene malen onderzoeken op verschillende 
tijdstippen der ontwikkelingsperiode, bij voorbeeld in 
verschillende jaargetijden. — ( Voorbeeld : Onze cultuur van 
Chrysanthemum carinatum in bloempotten gaf, in 1904 (zie 
hooger, blz,79 en blz. 83) voorde eindhoofdjes: vóór 1 Augus¬ 
tus een duidelijk toppunt bij 8 en een tweede zwakker toppunt 
bij 13 De eindhoofdjes die na 1 Augustus ontloken gaven 
een zeer duidelijk toppunt bij 13, terwijl het toppunt 8 
verdwenen was (Zie verder, blz. 137). 
3° Men zal hetzelfde kenmerk zooveel mogelijk in de 
verschillende achtereenvolgende knopgeneratiën derzelfde 
(1) A. Weisse, Die Zahl der Randblüten am Compositenköpfchen und 
ihre Beziehung zur Blattstellung und Ernâhrung. — Jahrb. Wiss. 
Botan. 1897, XXX. 
(2) C. De Bruyker, De polymorphe variatiecurve van het aantal bloe¬ 
men bij Primula elatior; hare beteekenis en hare beïnvloeding door 
uitwendige factoren.—Handel, tiende VI. Nat.en Gen. Congr. Brugge,1906. 
