— 129 — 
waaruit zij bestond, waren er 54 waarvan de hoofdstengei 
duidelijk gefascieerd (bandvormig verbreed) was. De fasciatie 
vertoonde zich in alle mogelijke graden; sommige individuen 
waren slechts in hun bovenste gedeelte (onder het eindlioofdje) 
iets verbreed, terwijl andere over een groot gedeelte hunner 
lengte duidelijk bandvormig waren, en tusschen die uiterste 
gevallen kwamen allerlei overgangen voor. De eindhoofdjes 
der gefascieerde individuen waren meestal van den gewonen 
cirkelronden vorm afgeweken : sommige waren iets langrond, 
andere vertoonden duidelijk twee middelpunten, sommige 
zelfs drie middelpunten; sommige exemplaren droegen twee 
eindhoofdjes. 
In het overzicht der randbloemen, dat wij in tabel IV (II) 
geven, werden 17 sterk gefascieerde individuen (tot onze spijt) 
buiten rekening gelaten. Van de 187 overblijvende waren er 
37 gefascieerd, en daarvan waren er 5 met twee duidelijk 
gescheidene eindhoofdjes. Elk eindhoofdje dezer 5 individuen 
werd in rekening gebracht, daar het ons onmogelijk was te 
beslissen welk hoofdje van elk paar als het eigenlijke eind" 
hoofdje diende beschouwd te worden. 
[Die 2X5 hoofdjes vertoonden het onderstaande aan¬ 
tal randbloemen: (11, 14), (13, 16), (14, 13), (12, 11), 
(13, 11).] 
Aldus werd het getal der eindhoofdjes in onze curve op 
192 gebracht. 
Het toppunt der curve stemt overeen met het getal 13 ; de 
arithmetische gemiddelde is = 13,7. 
