— 130 — 
Wij laten hier een overzicht volgen van de 32 gefascieerde 
planten die een enkel eindhoofdje droegen : 
Aantal 
randbloemen 
Langronde 
hoofdjes 
Hoofdjes met 
2 middelpunten 
Hoofdjes met 
3 middelpunten 
9 
1 
— 
■—■ 
10 
— 
__ 
— 
11 
•— 
— 
— 
12 
1 
3 
— 
13 
2 
2 
■— 
14 
1 
3 
— 
15 
1 
3 
— 
16 
— 
1 
— 
17 
1 
2 
— 
18 
1 
— 
19 
1 
2 
— 
20 
1 
1 
-— 
21 
— 
1 
— 
22 
— 
— 
— 
23 
— 
1 
2 
30 
10 
1 
20 
1 2 
Uit het bovenstaande overzicht blijkt dat bij de gefascieerde 
individuen, afzonderlijk beschouwd, het toppunt der curve 
zich eveneens in de nabijheid van het getal l3 bevindt (1). 
(1) Hier zij nog terloops opgemerkt, dat de zwak gefascieerde indivi¬ 
duen (met langronde hoofdjes) minder talrijk zijn dan diegene die door 
een sterkere fasciatie (twee middelpunten) meer afgeweken zijn van 
den normalen vorm, terwijl de nog sterker gefascieerde (drie middel¬ 
punten) weêr minder talrijk zijn. 
Dit resultaat stemt in hoofdzaak overeen met hetgeen waargenomen 
werd door Hugo de Vries omtrent de fasciatie bij Crépis biennis (Sur les 
courbes galtoniennes des monstruosités , in Bulletin Scientifique de la 
France et de la Belgique, tome XXVII, 1896. — Uitvoerig gerefereerd 
in Botanisch Jaarboek, X, 1898, blz. 152-157.). - Zie hooger, blz. 109. 
