— 140 — 
gemiddelde waarden, maar ook uit de beschouwing der 
curven. In de groepen III 1905 en IV 1905 (zie de tabellen 
XI en XII) geven de vroeg bloeiende eindhoofdjes immers 
een toppunt bij 13, terwijl bij de laat bloeiende het hoogste 
toppunt bij 20-21 gelegen is. In groep IV van 1904 vinden 
wij op een gelijke wijze een toppunt 8 bij de vroeg bloeiende 
en een toppunt 13 bij de laat bloeiende eindhoofdjes. 
In groep V van 1904 vinden wij daarentegen eene daling 
van het gemiddeld aantal randbloemen bij de laat bloeiende 
eindhoofdjes, dus hetzelfde verschijnsel als bij Centaurea op 
akkerland. Die groep V 1904 was de eenige die zich gedu¬ 
rende het geheele leven der planten onder gelijke voorwaar¬ 
den bevond : hier bleven de planten immers in de zaaipan 
zonder te worden uitgeplant. Daardoor wordt onze verklaring 
van het verschijnsel, dat al de andere groepen van 1904 en 
1905 vertoonen (inzonderheid wat den invloed van het uit¬ 
planten betreft) volkomen bevestigd. 
De vroeger gegeven verklaring betreffende de nawerking 
der karige voeding (zie blz. 136) bij Centaurea is dus even¬ 
eens op Chrys. carinatum toepasselijk (zie ook Naschrift tot 
deze verhandeling). 
ZlJDELINGSCHE HOOFDJES (1905). 
Uit onze proeven met Centaurea cyanus is gebleken dat het 
aantal randbloemen der zijdelingsche hoofdjes vermindert van 
het begin tot het einde van den bloeitijd (zie hooger, blz. 78). 
Onze proeven met Chrys. carinat. in 1904 hebben bewe¬ 
zen dat deze plant onder normale of bijna normale voorwaar¬ 
den denzelfden regel volgt (zie hooger, blz. 84, alsook onze 
tabellen II en III). 
In 1905 hebben wij de achtereenvolgens ontluikende zijde¬ 
lingsche hoofdjes van de groepen II en IV ( Chrys . carin.) 
onderzocht (1). 
(1) Wij moesten dit zeer langdurig onderzoek tot twee groepen 
beperken, daar de tijd ons ontbrak om meer te doen. 
