— 145 — 
bestond uit 3 reeksen A, B en C (in zaaipannen gezaaid op 
19 April) Alle drie waren ziek op het oogenblik dat zij in 
den open grond werden uitgeplant ; de reeks B had veel 
meer geleden dan de andere. Het was vooral in de tweede 
helft van Mei dat de planten te lijden hadden, daar zij te 
lang in de broeikas waren gebleven en op 22 Moi naar buiten 
overgebracht werden, zonder welkdanige beschutting tegen 
de zon en de nachtelijke koude. Op 30-31 Mei werden zij in 
den open grond uitgeplant. 
Nu werd bevonden dat de reeks B, die het meest geleden 
had, eene curve gaf met een toppunt bij 21, terwijl de curven 
van A en C een minder sterk uitgesproken toppunt bij 21 en 
een tweede toppunt bij 13 (bij C daarenboven een toppunt bij 
16) vertoonden. Dit paradoxaal resultaat wordt door De 
Bruycker verklaard als volgt : de planfen hebben geleden 
in de tweede helft van Mei en in de daarop volgende dagen. 
Toen waren de sterkst ontwikkelde individuen van A en C 
juist hunne gevoelige periode (wat het aantal randbloemen 
der eindhoofdjes betreft) ingetreden, en dienvolgens onder¬ 
ging het aantal randbloemen hunner eindhoofdjes een aan¬ 
merkelijke vermindering : daardoor wordt de daling van het 
toppunt 21 en het te voorschijn komen van een toppunt 13 
begrijpelijk. Deze verklaring strookt volkomen met het feit 
dat in de reeksen A en C de eindhoofdjes die vroeg (vóór 20 
Juli) opengingen armer aan randbloemen waren, terwijl 
diegene die later (na 20 Juli) ontloken bijna alle tot het type 
21 behoorden. Deze laatste werden immers voortgebracht 
door planten die gedurende het ongunstig tijdperk (einde 
Mei- begin Juni) hare gevoelige periode nog niet waren inge¬ 
treden. De verklaring is dus dezelfde als diegene die wij gege¬ 
ven hebben voor een gelijksoortig verschijnsel bij Cenlaurea 
Cyanns (zie hooger, blz. 136) en bij Chrys. carinatum. 
Wat de reeks B betreft, de planten dezer reeks hadden 
