— 188 — 
Bij Aldrovandia vesiculosa vinden wij eene inrichting die met de 
vorige zeer goed overeenstemt. 
De met Dionaea nauw verwante Aldrovandia is eene kleine» 
ondergedompelde waterplant, met draadvormigen stengel, waarvan 
de zeer kleine blaadjes in talrijke kransen gegroepeerd zijn; zij 
behoort in Zuid- en Midden-Europa te huis. Evenals bij het vliegen- 
vangertje bestaat elk blaadje uit twee half cirkelvormige helften, die 
zich langs demiddelnerf kunnen samenbuigen; daardoor ontstaat dan 
een klein gesloten zakje, daar elke bladhelft eenigszins gewelfd is. 
Daarenboven is de bladrand van korte tanden voorzien, die bij het 
sluiten ineengrijpen. De bladsteel is verbreed, en vertoont, dicht bij 
de bladschijf, een viertal lange, stijve uitsteeksels, die onder de 
bladschijf gelegen zijn en deze in lengte overtreffen, terwijl de 
middelnerf zelf in een dergelijk uitsteeksel uitloopt. 
Het mechanisme der vangst is ongeveer hetzelfde als bij Dionaea. 
Aan de binnenzijde van het blad, langs de middelnerf, staan een 
20-tal lange stijve haren ingeplant, die eveneens ware gevoelsorganen 
zijn, naar hetzelfde .beginsel als de voelharen bij de vorige plant, 
doch met minder ingewikkelden bouw. Zij bestaan uit een klein 
aantal rijen verlengde cellen met verdikten buitenwand; opeen 
zekere hoogte, nochtans, vindt men eene laag zeer korte, dunwandige 
cellen, die bijgevolg op die plaats een buigzaam gewricht vormen, en 
de zetel zijn der prikkel waarneming, terwijl het bovenste gedeelte 
als stimulator dienst doet. De vangst der kleine prooien, — in dit 
geval natuurlijk waterdiertjes, zooals insektenlarven, kleine schaal¬ 
dieren, of ook nog diatomeeën, — kan dus in hoofdzaak vergeleken 
worden met hetgeen bij het vliegenvangertje geschiedt; ook waar¬ 
schijnlijk het verteren der prooien door de afscheidingsvochten der 
talrijke klieren op de bladschijf, alhoewel dit proces bij Aldrovandia 
niet zoo goed bekend is. (zie fig. 6.) 
Deze twee planten zijn de typische voorbeelden van zich bewe¬ 
gende insektenvangers. Tot dezelfde klasse behooren nog de Zonne¬ 
dauw, Drosera rotundifolia, en het Vetblad , Pinguicula vulgaris, en 
andere soorten uit dezelfde geslachten. Doch de bewegingen zijn 
hier niet meer zoo kenschetsend, vooral niet bij het Vetblad, dat 
ongeveer 3 dagen gebruikt om eene prooi in te sluiten onder zijne 
zich oprollende bladranden; bijzondere zintuigen werden daarbij 
niet waargenomen, zoodat Pinguicula hier slechts even kan vermeld 
