— 189 — 
worden Belangwekkender is de Zonnedauw, en wel in de eerste 
plaats omdat dit plantje in ons land geen zeldzaamheid is en zelfs 
hier en daar, in het Kempisch gedeelte vooral,overvloedig voorkomt. 
De kleine blaadjes vertoonen, op hunne geheele bovenzijde ingeplant, 
een groot aantal lange, buigzame haren, die aan hunnen top knop* 
vormig verdikt, en met een driedubbele rol gelast zijn : het zijn 
immers tevens voel-, vang- en afscheidingsorganen. De eindknoppen 
zijn eigenlijk klieren, die een kleverig vocht afgeven, waardoor 
kleine vliegjes gemakkelijk gelijmd worden; door de aanraking 
worden de knoppen geprikkeld, zoodat zij te gelijkertijd gevoelige 
cellen bevatten, en deze prikkeling plant zich over naar het 
motorisch weefsel, dat in de haarsteeltjes gelegen is. Deze buigen 
zich nu naar de kleine prooi toe, éen voor éen, totdat het diertje 
geheel ingesloten is ; de knoppen tegen het diertje aangedrukt 
scheiden het verterings vocht af, waardoor het verteerd wordt 
en nemen de organische voedingsstoffen op, welke die ontbin¬ 
ding aan het plantje levert. Wat hier het meest in ’t oog valt, is de 
veelvuldige rol der eindknoppen, die niet als goed gedifferentieerde 
zintuigen kunnen beschouwd worden, hoewel zij ontegensprekelijk 
tot de pri kelbare plantenorganen behooren. 
Eigenlijke bewegingen komen bij de overige vleeschetende planten 
niet voor. Bij Nepenthes, Sarracenia, Cephalotus , JJtvicularia , 
Drosophyllum , enz., geschiedt het vangen der prooien, op zuiver 
passieve wijze, ’t zij door vangkuilen, ’t zij door kleefstoffen, zoodat 
wij niet langer bij dit onderwerp behoeven stil te staan. 
Bij de hier aangehaalde voorbeelden 'an bladbewegingen, door 
eenen onmiddellijken prikkel veroorzaakt, kunnen geen andere 
noemenswaardige gevallen ge oegd worden ; zooals trouwens uit de 
beschrijving blijkt, is het nut dier bewegingen niet van zeer hoog 
belang, zelfs niet voor de insektenetende planten, voor welke het 
dierlijk voedsel volstrekt niet onontbeerlijk is. Zijn dan ook die 
gevallen weinig in getal, veel talrijker zijn de bewegingsinrichtingen 
die de bloemenbiologie ons heeft leeren kennen. Het doelmatig tot 
stand brengen van het bevruchtingsproces heeft aanzijn gegeven 
aan de talrijkste en bewonderingswaardigste aanpassingen van het 
plantenrijk, met het oog op het begunstigen van het insektenbezoek. 
Ouder de belangwekkendste mogen eene geheele reeks bewegingen 
der geslachtsorganen, d. i. der meeldraden of stampers, gerekend 
