476 Y ierliapper, Monographie der alpinen Erigeron-Arten Europas etc. 
E. polymorplmm var. 1—6 Scopoli 1. c. 
E. alpinum ß De Candolle, Prodr. syst. nat. regn. veg. V 
p. 291 (1836). 
E. alpinus a hirsutum, ß gl ab rat um Neilreich, Fl. Nie der ö st. 
p. 332 (1859); Maly, Fl. Steierm. p. 84 (1868); Duftsclxmidt, Fl. 
Oberöst. p. 444 (1870). 
E. alpinus a typicus , ß glabratus Beck, Flor. Niederöst. 
p. 1171—72 (1893); Pospichal, Flor. öst. Küstenland II p. 880 
(1899). 
E. alpinus ß glabratus Halacsy, Fl. Niederöst. p. 262 (1896). 
E. alpinus £ glabratus (excl. ß ambiguus ) Fiori e Paoletti, Fl. 
anal. It. III 1 p. 235 (1903). 
Ealpinus subsp. glabratus Bikli, Ubers, syst. Glied. Erig. 
Schweiz in Ber. Schweiz, bot. Oes. H. XIV p. 133 (1904). 
E. alpinus t intercedens p. p. max. £ furcatus, g exaltatus , 
6 glabratus Briquet, Nouv. Not. Flor. Alp. Lern, in Ann. Gons. 
Jard. bot. Geneve III p. 114—116 (1899). 
E. alpinus 6 intercedens und E. alpinus Forme I glabratus 
a qenuinus p. p., ß Hoppeanus, y furcatus, d exalt atus Rouy, 
Fl. Fr. VIII p. 157—158 (1903). 
E. uniflorus ß glabratus Arcangeli, Comp. fLor. It. p. 341 
(1882) p. p. 
Abbildungen. Beichenbach, Ic. flor. Germ. Helv. T. 914 
III 7 (1854). — Taf. IV Fig. 5. 
Standorte. Kleinasien. Argaeus. (Tchihatcheff 1858: 
hb. B.) 
Karpathen. Siebenbürgen. Petra Gallina bei Petrosa. 
Kalk 3800' (Kerner: hb. T.) (?) — Ungarn. Tatra. Krivan 
(Krzisch 1860: hb. T.) (?) — Belaer Kalkalpen. Drechselhäus¬ 
chen. (Uechtritz 1856: hb. Br.) (?) 
Balkan. Griechenland. Doris. Kiona 7000' (Halacsy 
It. Graec. 1888: hb. H.). — Ätolien. Korax (Halacsy 1896": 
hb. H.). 
Epirus. Tsumerka. Bresanipaß (Baldacci It. Alb. [Epir.] III 
1895 Nr. 317: hb. B.). — Distr. Zagnione Popingaze et Ganiila 
(Baldacci It. Alb. [Epir.] IV. 1896 Nr. 370: hb. D.). — Peristeri 
2196 m (Gipfel). Kalk. (Halacsy It. Graec. II. 1893: hb. B., 
hb. Be., hb. D., hb. H., hb. Ko., hb. M. P., hb. Bo., hb. U. V.). 
Albanien. Distr. Tremeti. M. Nimerka 1. d. Badelonia 
(Baldacci It. Alb. II. 1894, Nr. 254: hb. B., hb. D., hb. U. V.). 
Sar Dagh. Liubitrn 2600 m (Dörfler It. Turc. 1890: 
hb. U. V.). 
Montenegro. Kom. (Pancic: hb. Bel.); M. Javarje (Pancic: 
hb. Bel.); Durmitor (Pancic: hb. Bel.). — Maly Maglic (hb. Beck., 
hb. M. P.), Veliki Maglic (hb. M. P.), Kom. Kucky (hb. M. P.), 
Bupa Konska (hb. Be.) (alle: Szyszylovicz It. Mont. 1886).0 — 
1 ) Vom Dziebeze hat Szyszylovicz eine Gebirgsform der T. acris mit- 
gebrächt (hb. Beck). 
