deze overeenkomst bleek niet gepaard te gaan met een gelij¬ 
ken anatomischen bouw. Integendeel. 
De arctische planten zijn weeker van bouw, minder 
houtig, met minder vaten en vezels en deze met dunner wan¬ 
den; de bladeren zijn dikker maar minder gedifferentieerd, 
met minder pallisade-weefsel en veel meer intercellulaire 
ruimten, met zwakkere opperhuid en dunner cuticula. In 
alle weefsels meer ronde, en dus minder aaneensluitende 
cellen. De adaptie aan het zeer vochtige zee-klimaat is hier 
overal duidelijk uitgesproken. Met de groote vochtigheid 
werkt echter het eigenaardige, gedurende het belangrijkste 
deel der groeiperiode continue licht der poolstreken te samen. 
En dat dit licht in dezelfde richting werkt heeft Bonnier 
door zijne culturen in onafgebroken electrisch licht bewezen. 
Het laboratorium hiervan werd in de Halles centrales te 
Parijs, in verbinding met de electrische installatie dezer 
overdekte marktplaats opgericht en is, naar het schijnt, 
slechts zoolang in stand gehouden als voor deze, uit den aard 
der zaak kostbare proeven noodig was. 
Allereerst werd bewezen dat het electrisch licht, bij vol¬ 
doende sterkte en afgewisseld met nachtelijke duisternis, 
geheel op dezelfde wijze werkt als het daglicht. Daaruit 
mocht dan worden afgeleid, dat de proeven met onafgebroken 
electrische verlichting tot verklaring der in het hooge Noor¬ 
den waargenomen verschijnselen mochten worden gebruikt. 
Den invloed dien dit licht op de planten heeft, noemt Bonnier 
met een korten en duidelijken term : étiolement vert : de 
anatomische bouw is dezelfde als die van planten, die in con¬ 
stante duisternis groeiden, doch de kleur is groen, veelal zelfs 
donkerder groen dan die van aan het daglicht gegroeide 
exemplaren. 
In het onafgebroken electrische licht is de bouw van 
stengel en bladeren vereenvoudigd. Er is minder pallisade- 
