25 
weefsel; de cellen zijn ronder en losser, met meer en grootere 
intercellulaire ruimten; het weefsel is saprijker, minder 
houtig, en met dunner opperhuid. Doch de chlorophylkor- 
rels zijn talrijk en donker groen, en komen ook in weefsels 
voor, die onder gewone omstandigheden kleurloos zijn, zoo 
bv. in sommige lagen van schors en merg. 
Een rechtstreeksche proef nam Bonnier nog met Alpen¬ 
planten, door ze in de Halles centrales onder onafgebroken 
electrische verlichting te kweeken. Zij namen hier, in hun 
nieuw aangelegde deelen, den weekeren bouw der artische 
planten aan. 
De flora van de Kaap wordt in het algemeen geken¬ 
merkt door een adaptie der planten aan betrekkelijk groote 
droogte; de bouw van een aantal Kaapsche planten in onze 
kassen wijst dit ten overvloede duidelijk aan. In het bijzon¬ 
der wordt voor Othonna crassifolia een cultuur op een goed 
verlichte plaats en in poreuzen zandigen, voornamelijk uit 
minerale bestanddeelen gevormden grond aanbevolen (1). 
De lucht behoort droog te zijn, zelfs kamerlucht verdraagt 
de plant uitstekend. De behandeling als hangplant wijst 
eveneens op grootere droogte. Bij gebreke van een goede 
kennis van de natuurlijke groeiplaatsen heb ik dus deze wijze 
van behandeling als uitgangspunt gekozen. 
Vooraf echter enkele woorden over het geslacht Othonna. 
De naamsafleiding schijnt onzeker. Door sommigen wordt 
zij in verband gebracht met den franschen familienaam O thon , 
doch ik heb niet kunnen vinden, of ooit een botanicus of 
begunstiger onzer wetenschap van dien naam geleefd heeft. 
Door anderen wordt de naam afgeleid van het grieksche 
(1) Vilmorhïs Blumengârtnerei, p. 527, met afbeelding. 
