— 28 — 
dicht weefsel van hangende stengels,dat somwijlen een halven 
meter lengte bereikt. Al deze planten zijn door scheuren 
uit één enkel individu verkregen, en voldoen dus in dit 
opzicht aan het door Bonnier als grondslag voor zijne proe¬ 
ven aangenomen beginsel. 
In den zomer van 1896 had ik nog slechts enkele 
exemplaren, die van tijd tot tijd door scheuren werden 
vermenigvuldigd. In Juli 1897 had ik er omstreeks 25, 
zoodat ik in September van dat jaar, bij het brengen der 
planten in de kas, mijne proef kon beginnen. Ik nam toen zes 
krachtige exemplaren, die in kleine bloempotjes (van 10 cm. 
diam.) stonden et plantte deze in grootere potten (15 cm. 
diam.) met zandigen, poreuzen, goed bemesten grond; vooraf 
was voor drie hunner de aanhangende aarde ten deele, voor 
de drie anderen zoo goed mogelijk afgeschud. Doch van dit 
verschil in behandeling zijn later geen gevolgen bemerkbaar 
geworden. Deze zes planten zijn van September 1897 tot nu 
toe (Oct. 99) onafgebroken in de kas van mijn laboratorium 
gehouden, waar zij dicht onder het glas een zeer zonnigen 
stand hadden. Zij werden niet ingegraven maar stonden op 
een steenen onderlaag, en werden ook overigens steeds zno 
droog mogelijk gehouden. Van hen zijn in den loop van 1898 
eenige stekken genomen, die, op geheel dezelfde wijze behan¬ 
deld, in hoofdzaak thans denzelfden bouw vertoonen, 
hoewel niet in zoo volkomen graad. Ook in 1899 werden 
stekken genomen; deze zijn echter nog te jong en dus van 
de proef uitgesloten. 
Naast deze kas-cultuur heb ik, en wel op grootere 
schaal, Othonna's in den tuin gekweekt, ze alleen 's winters 
in de kas brengend. Hier kweekte ik ze in gewonen tuin¬ 
grond, uit bladaarde met weinig zand bestaande, en even als 
de kasplanten met mest, zooveel mogelijk in gelijke hoeveel¬ 
heid aangeboden. Ik hield de planten steeds in potten, doch 
