41 
meldenswaardig is, werd gedaan op een roggeakker (Gent, 
1897) waar de korenbloem op de gewone wijze als onkruid 
tusschen het koren groeide. Wij telden, in het eindhoofdje 
van ieder exemplaar, het aantal randbloemen en het aantal 
schijfbloemen. De onderzochte hoofdjes werden in vier groe* 
pen gebracht, te weten : 
I e groep 
ontloken 
9 Juni 1897 (begin van 
den bloei) 181 
2 e « 
5) 
12-15 « « . 
... 240 
3 e 
5) 
17 « « . 
... 117 
4 e ** 
** 
22 » » . 
. . 118 
(Na 22 Juni waren verreweg de meeste eindhoofdjes uitge¬ 
bloeid). 
Wij verkregen aldus voor iedere groep een randbloemen- 
curve en een schijfbloemencurve ; de gemiddelde waarden 
(medianen) waren, voor de successieve groepen : 
Randbloemen 
Schijfbloemen 
Quotiënt 
I e groep : 
11,69 : 
32,7 
1! 
i-j 
00 
• 
2 e « : 
11,28 : 
30.45 
= 1 : 2,7. 
3 e « : 
10,32 : 
24,25 
= 1 : 2,4. 
4 e : 
9,51 : 
18,67 
= 1 : 2,0. 
De volledige resultaten hebben wij medegedeeld in de tabel¬ 
len IA en IB. 
Uit de bovenstaande cijfers blijkt, dat de vroeg bloeiende 
individuen, in hunne eindhoofdjes , een grooter aantal schijt¬ 
en randbloempjes hebben dan de laatbloeiende. 
Wij zien daarenboven, dat de vermindering, voor de schijf¬ 
bloemen grooter is dan voor de randbloemen : bij de vroeg- 
bloeiende planten is de verhouding schijfbloemen : randbloe- 
I men = 1 : 2, 8; — bij de laatbloeiende daarentegen = 1:2. 
Dit blijkt nog duidelijker uit de onderstaande tabel, waarin 
wij, voor de 4 groepen* het gemiddeld aantal schijfbloemen 
