50 
Uit de bovenstaande onderzoekingen blijkt, in de eerste 
plaats, dat de twee beschouwde eigenschappen der Koren¬ 
bloem zeer veranderlijk zijn. Wij hebben tevens drie feiten¬ 
reeksen leeren kennen, die onder hetzelfde gezichtspunt 
kunnen gebracht worden en door dezelfde wet schijnen 
beheerscht te worden, te weten : 
1° Wanneer men de eindhoofdjes van de planten van 
een zelfde cultuur met elkander vergelijkt, ziet men da^ 
het gemiddeld aantal rand- en schijfbloemen zijn maximum 
bereikt bij de planten wier eindhoofdje het vroegst ontluikt, 
daarna voortdurend vermindert bij de planten die achtereen¬ 
volgens ontluiken, en eindelijk zijn minimum bereikt bij de 
planten wier eindhoofdje het laatst onluikt. 
De vermindering is aanzienlijker voor de schijfbloemen 
dan voor de randbloemen. Bij de vroeg ontluikende planten 
was de waarde van het quotiënt randbloemen : schijfbloemen, 
ofwel kortheidshalve R : S = 1 : 2,8 ; bij de laat ontluikende 
planten was R \ S — 1 : 2,0. 
2° Wanneer men de hoofdjes van de successieve knopge- 
neratiën derzelfde planten met elkander vergelijkt, ziet men 
dat de rand- en de schijfbloemen in de hoofdjes der eerste 
knopgeneratiën veel talrijker zijn dan in die der laatste knop- 
generatiën. Ook hier groeit de waarde van het quotiënt R : & 
voortdurend aan : de successieve waarden waren immers : 
Voor de variëteit atropurpurea : R\ S — 1 : 3,0..... 1 : 2,2 
.... 1 : 2,1.,... 1 : 1,8.1 : 1,6. 1 : 1,5. 
Voor de variëteit alba : R : $ == 1 : 3,2....*. 1 : 2,8. 
1 : 2,2. 1 : 2,1. 1 : 1,8. 1 : 1,6. 
De hoofdjes der laatste knopgeneratiën kunnen dus verge¬ 
leken worden met laat-bloeiende eindhoofdjes, terwijl dt 
hoofdjes der eerste knopgeneratiën zich op dezelfde wijz( 
gedragen als vroeg-bloeiende eindhoofdjes. 
3" Naarmate de voeding vermindert, worden, onde] 
