51 
overigens gelijke omstandigheden, de rand- en de schijf- 
bloemen minder talrijk. Dit resultaat wordt teweegge¬ 
bracht door eene vermindering van de hoeveelheid voedende 
bestanddeelen van den bodem (zie de culturen 1893 C en 
1899 b) zoowel als door eene vermindering van de hoeveel¬ 
heid aarde waarover de planten beschikken (zie de culturen 
1898 B en 1899 c). 
De waarde van het quotiënt R : S groeit aan naarmate de 
voeding kariger wordt. De gevonden cijfers zijn immers 
(variëteit àtropurpurea) : ► 
1898. R: S = 1 : 2.9. 1 : 2,3. ... 1 : 2,2 
1899. R: iS = 1 : 2,8 .... 1 : 2,1. I : 0,94. 
Wij zien dus dat bij de korenbloem , de vroeg-bloeiende 
eindkoofdjes en de hoofdjes der eerste knop generation zich op 
dezelfde wijze gedragen als de eindkoofdjes van planten die 
rijk voedsel ontvangen , terwijl de laat-bloeiende eindkoofdjes 
en de hoofdjes der laatste knopgeneratiên zich gedragen zooals 
de eindkoofdjes van planten die karig voedsel ontvangen. 
Reeds hebben verscheidene biologen de hoop uitgedrukt 
dat de statistische methode zal toelaten voor iedere planten¬ 
soort (en ook voor iedere diersoort) de gemiddelde waarde 
van een zeker aantal meetbare eigenschappen te bepalen — 
en dat men er op die wijze zal in slagen iedere soort door eene 
reeks cijfers te kenschetsen. 
Uit de resultaten die wij in dit opstel hebben medege¬ 
deeld, blijkt dat men daarbij met veel omzichtigheid moet 
te werk gaan. De twee eigenschappen die wij hebben bestu¬ 
deerd, ondergaan immers in zeer sterke mate den invloed 
der levensvoorwaarden, en inzonderheid der voeding. In de 
beste cultuur (1897, var. atropurpurea) was (in de eind- 
hoofdjes) de gemiddelde waarde van R = 11, 8; de gemid¬ 
delde waarde van S was = 35,9. In de schraalste cultuur 
