54 
beschreven, hebben wij tabellen medegedeeld waarin de 
onderzochte hoofdjes van iedere groep zelve in groepen werden 
gebracht volgens het aantal randbloemen, en waarin, voor 
ieder aantal randbloemen, het gemiddeld aantal schijfbloemen 
aangegeven wordt. (Zie de tabellen, blz. 42, 44, 46, 48, 49). 
Uit die vijf tabellen blijkt, dat in alle groepen tusscben R 
en S correlatie bestaat. Wij zien immers dat naarmate het 
aantal randbloemen aangroeit, het overeenkomstig aantal 
schijfbloemen eveneens aangroeit (1) (de kleine onregelmatig¬ 
heden, die zich in enkele gevallen vertoonen, zijn onbe¬ 
duidend en hangen ongetwijfeld van het toeval af). 
Merkwaardig is het feit dat overal, in al de groepen van 
een zelfde reeks, correlatie bestaat, ofschoon de waarde der 
verhouding R : S van de eene groep tot de andere aanzien¬ 
lijk verschilt. —- In andere woorden, wanneer b. v. de 
gemiddelde waarde van R (van eene groep tot de volgende) 
eene vermindering ondergaat, is de overeenkomstige vermin¬ 
dering van S betrekkelijk veel aanzienlijker : de correlatie 
tusschen het aantal randbloemen en het aantal schijfbloemen 
blijft niettemin, binnen de grenzen ran iedere groep , voort¬ 
bestaan. 
In onze mededeeling over de lengte en de breedte van de 
bladschijf bij den beuk (.Fagus sylvatica) (2) hebben wij de 
correlatie tusschen de twee genoemde eigenschappen bestu¬ 
deerd. In dit geval wordt de correlatie beheerscht door een 
andere wet dan bij de korenbloem. 
Wanneer wij, bij een zelfden beukeboom, de lichtbladen 
met de schaduwbladen vergelijken zien wij dat de schaduw- 
(1) Zie de verticale kolommen in iedere tabel. 
(2) Over de correlatie tusschen lengte en breedte van liclit- en 
schaduwbladen bij den groenen en den bruinen beuk. — Handelingen 
van het tweede Vlaamsch natuur- en geneeskundig Congres, gehouden te 
Gent, 28 Aug. 1898. — Blz. 29-41. 
