76 
Het aantal overtallige stampers wisselt af tusschen 0 en meer dan 150 
in ééne bloem. Zij zijn grooter of kleiner, soms zeer klein, en vaak tot 
groepen vergroeid; soms zijn zij alle vergroeid tot ééne kroon die den 
centralen stamper omgeeft. Daaruit volgt dat het vrij moeilijk is het 
getal dier organen nauwkeurig te bepalen. Schr. heeft de zaak vereen¬ 
voudigd door de monstrueuse bloemen in groepen te brengen als volgt: 
I. Overtallige stampers zeer klein, in den vorm van kleine stompjes. 
II. 1 à 10 overtallige stampers of steeltjes. 
III De overtallige stampers en steeltjes vormen minder dan een 
halve kroon of krans rondom den centralen stamper. 
IV. De overtallige stampers en steeltjes vormen meer dan een hal ven 
krans ; deze kan op sommige plaatsen onderbroken zijn. 
-V. Een volledige krans, niet ondeibroken, niet zeer breed. 
VI Een volledige kroon of krans, breed, buitengewoon fraai. 
De grens tusschen III en IV stemt meestal overeen met de tegen¬ 
woordigheid van 15 overtallige stampers ; in een volledigen krans telt 
men gewoonlijk 00-100 dergelijke deelen. Soms wordt II in een meer 
beperkten zin (telkens door het bijgaande cijfer aangegeven) genomen, 
en soms worden twee of drie groepen tot één vereenigd, al naar gelang 
van de eischen van iedere proef. 
In de gewone culturen zijn de onvolledige kransen (III en IV) over- 
heerschend. Dit geeft aanleiding tot een soort verkorte variatie-curve, 
die men, in meerdere of mindere mate gewijzigd, zal terugvinden in al 
de reeksen cijfers die wij verder mededeelen. 
Bij voorbeeld : een gewone cultuur van meer dan 400 planten was 
samengesteld als volgt (eindbloemen) ; 
I III IV V 
individuen 14 33 29 24 °/ 0 . 
In een andere cultuur van ongeveer 180 planten : 
I 11(1-3) III IV V VI 
individuen '6 II 16 29 36 2 %. 
Door het uitzaaien van zaden van individuen die zeer arm zijn aan 
overtallige stampers worden die curven in halve-curven veranderd. 
Bij voorbeeld (meer dan 450 planten) : 
I 11(1-6) III IV V en VI 
individuen 60 25 11 1 0 °/o* 
I. Betrekking tusschen de individueele kracht en het aantal 
overtallige stampers. — § 1. Eindbloemen en zijbloemen. Bij ieder 
individu wordt het te voorschijn komen van eene afwijking (mon- 
