86 
Het was onnoodig de proef voort te zetten : gedurende 4 achtereen 
volgende generatiën waren de zwakste planten (de zeer zwakke planten 
die geen zaad konden geven, daargelaten) uitgekozen ; men had eei 
aanzienlijke vermindering van de monstruositeit verkregen, maar eer 
vooruitzicht op volledige verdwijning ontstond niet. 
Tioeede proef : In de cultuur van 1896 werd eene eindvrucht me 
5 overtallige stampers uitgekozen en zelfbevrucht. Een gedeelte var 
het zaad werd uitgezaaid : in 1897 werden 472 planten verkregen; zi 
stonden dicht bijeen. Resultaat : 
III IV V 
56 3 0 
Voordgezette teeltkeus en dichtzaaiing hebben hier samengewerkt 
meer dan 50 °/ Q der planten vertoonden geen overtallige stampers. 
Van de 282 planten zonder overtallige stampers werden de vij] 
planten gekozen die de grootste vruchten droegen; hare bloemer 
werden zelfbevrucht. Uit haar zaad werd in 1898 eene cultuur var 
-- , * 
824 planten verkregen. Resultaat : 
Overtallige stampers 
0 1 à 6 HI IV V 
u d 1898 19 58 ; 20 2 1 %. 
De 156 planten (19 °/ 0 ) zonder overt, stamp, werden zorgvuldig 
onderzocht : bij alle waren sporen van dié organen te ontdekken. — Bi 
al de planten der cultuur werden de overtallige stampers geteld : mer 
bekwam aldus een halve curve, zooals blijkt uit het volgend overzicht 
Overtallige stampers .0 1 23456789 1( 
individuen ..... 136 100 86 75 65 51 39 31 24 19 b 
11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 2’ 
13 16 10 4 5 5 3' 2 0 0 1 1 o’ Ö" 7 0* 1 
, •• • 4 < ;. ; ■ ' • . -re 
Uit de vorige proeven blijkt dat voortgezette teeltkeus en teeltkeu* 
vergezeld van dichtzaaiing de volledige verdwijning der monstruositeit 
niet kunnen veroorzaken. Bij alle individuen blijft een spoor dei 
monstruositeit voortbestaan, en bij vele blijft zij duidelijk behouden, a 
is het ook in geringeren graad. 
Algemeene Gevolgtrekkingen. 
,1.- Bij Papaver somniferum polycepkalum is het aantal overtallige 
1897 
Overtallige stampers 
0 1 à6 # 
282 131 
