IV 
excudendo cogitaret, nihil haesit animo 
cuinam potissimum nomini dicandum, cui¬ 
que tutelae foret commendandum. 
Cum enim illud Academiae nostrae sit 
propositum, ut egregium vel ipso in limi¬ 
ne compellet virum, cui veluti Patrono 
et Auspici suas, quotquot expromit, lucu¬ 
brationes nuncupet, vix fieri poterat ut 
Tu, Eminentissime Princeps, singulis ante o- 
culos non occurreres, qui apud GREGO- 
RIUM DECIMUM SEXTUM P. M. eum- 
demque solertissimum Judicem atque Ad- 
sertorem sapientiae tanti es, ut vel praeci¬ 
pua Christianae rei munera Tibi credide¬ 
rit, et suprema studiorum Praefectura jus¬ 
serit perfungi, Tibique caetera maximae 
notae officia voluerit adtributa. 
Hanc autem ipse dignitate partam glo¬ 
riam, summa quoque ingenii, doctrinaeque 
laude scriptis editis cumulasti, ut ad be- 
nemerendum de Religione primum, dein¬ 
de vero de Imperio, Te, tuaque, omnia 
