— 225 - 
530. Drosera intermedia Hay ne. - Naar Knuth (loc. 
cit., blz. 34) stemt deze soort met de vorige overeen. Groeit 
onder anderen in den Sasput bij Thourout. 
Fam. LXII. Hypericaceeën. 
531. Hypericum perforatum L — Gele pollenbloem. 
(Ft. jaune, à pollen). — Muller, Fertilis. blz. 139. 
Meeldraden talrijk, aan hun voet tot 3 groepen vereenigd (drie- 
broederig) ; de helmknoppen worden geheel met stuifmeel bedekt, 
en openen zich successievelijk van het centrum naar den omtrek. De 
stijlen divergeeren ; de stempels, die aan hun uiteinde staan, zijn te 
gelijk met de helmknoppen geslachtsrijp, staan op gelijke hoogte als 
deze, en komen soms in aanraking met een of meerdere helmknoppen 
(spontane zelfbestuiving). Door insecten kan kruising en ook zelfbe- 
stuiving bewerkstelligd worden. Bij ’t einde van den bloei worden de 
kroonbladen en de meeldraden rondom den stamper samengetrok¬ 
ken, zoodat spontane zelfbestuiving bij uitblijvend insectenbezoek 
onvermijdelijk is — Wordt in ons gebied weinig bezocht, ofschoon 
de (honiglooze) bloemen zeer in ’t oog springend zijn. De kroonbladen 
zijn ongelijkzijdig, zooals blijkt uit fig. 84. 
Fig. 84. — Hypericum perforatum (Naar de natuur). 
Bezoekers : Langtongige bijen : Bombus terres tris 
L., 24. 7. 92, Laethem. — Hemitrope Dipteren : Erisialis 
15 
