— 291 — 
blootliggenden honig. ( Jaune à nectar librement exposé). 
— Kirchner, Flora, blz. 406. 
Bloemen klein, vereenigd tot fraaie, tuilvormige, vlakke inflo- 
rescentiën. Stengel slechts 10-15 cm. hoog. 
Proterogynisch met lang levende stempels. De 2 stijlen staan in 
’tmidden der bloem ; zij zijn iets naar buiten gebogen, dragen aan hun 
top een weinig verdikten stempel, en worden (evenals bij Saxifrage ) 
aan hunne basis omgeven door een breede, gele, vleezige schijf die 
een groot aantal kleine honigdruppehjes afscheidt. De 8 meeldra¬ 
den staan recht overeind ; zij zijn evenlang als de stijlen. Eenigen 
tijd nadat de bloem ontloken is gaan de helmknoppen successievelijk 
open, en terwijl dit geschiedt blijven de stempels frisch. Door 
insectenbezoek kan zelf- en kruisbestuiving plaats grijpen. Spontane 
zelfbestuiving mogelijk in verticaal staande bloei wijzen. — Wordt 
doorgaans door kleine insecten bezocht. Kruipende wortelstok. 
Zeer zeldzaam in ons gebied. 
Bezoekers: Allotrope Dipteren : Sciara sylvatica 
Meig., talrijk, 15. 4. 90. Psychoda pfialaenoides L., id. — 
Allotrope Hymenopteren : Dolerus aeneus Hartig, $, 18. 4. 
86. Pezomachus fasciatus Grav., $, id. Microlycus sp. 
(Pteromaline), 15. 4. 90. — Coleopteren : Melighetes Bras- 
sicae Scop., id. Tachyporus obtusus L., id. A pion assimile 
Kirby, 18. 4. 86. — Neuropteren : Nemura variegata Oliv. 
(verscheidene exemplaren op de bloemen ; wat zij in de bloe¬ 
men verrichten weten wij niet), 17. 4. 90. — Alle te Melle. 
Fam. LXXXI. Onagraceeën. 
598. EpiloTbium angustifolium L. — Roode bloem 
met volkomen verborgen honig. ( Fl . rouge à nectar com¬ 
plètement caché). —* Muller, Fertilis., blz. 261. 
Bloemen vrij groot, in fraaie rechtopstaande trossen. Honig afge¬ 
scheiden door een groene klier, rondom de basis van den stijl, op 
den bodem derkelkbuis (vruchtbeginsel onderstandig). De onderste 
gedeelten der helmdragers vormen samen een hollen kegel, waarin 
