- 295 — 
600. Epilobium roseum Schreb. — Bleekrose met 
volkomen verborgen honig. ( Rose pâle à nectar partielle¬ 
ment caché). 
Bloemen veel kleiner dan bij de vorige soorten. — Alvorens de 
bloem ontluikt gaan de helmknoppen (althans die der 4 lange meel¬ 
draden) open : zij bevinden zich op gelijke hoogte als de stempel- 
knots, en ontlasten hun stuifmeel op dezen (spontane zelfbestuiving). 
Bij het begin van den bloei zijn de 8 helmknoppen open ; de helm¬ 
knoppen der 4 episepale (lange) meeldraden staan alsdan bij sommige 
exemplaren op gelijke hoogte als de geslachtsrijpe stempel, maar 
zijn van dezen verwijderd ; de helmknoppen der 4 epipetale meel¬ 
draden staan \ à 1 mill, lager dan de stempel, maar zij zijn minder 
uitgespreid dan de 4 eerstgenoemde. Spontane zelfbestuiving is 
alsdan onmogelijk ; door insecten kan zelfbevruchting evengoed als 
kruisbevruchting bewerkstelligd worden. — Bij andere exemplaren 
kleven de helmknoppen der^ 4 lange meeldraden aan de stempel- 
knots nadat zij hun stuifmeel hebben ontlast. Later worden hunne 
helmdragers langer, maar de helmknoppen komen van den stempel 
niet los : dientengevolge worden de genoemde helmdragers als 
veren gespannen en naar binnen gekromd. In sommige gevallen 
blijven zij in dien toestand tot het einde van den bloei, en kruising 
* door insecten is alsdan bijna onmogelijk ; in andere gevallen sprin¬ 
gen zij successievelijk van den stempel los (eenigen tijd nadat de 
bloem ontloken is), waarbij het grootste gedeelte van hun stuifmeel 
op den stempel achtergelaten wordt. 
Als de bloem zich sluit worden de helmknoppen tegen den stem¬ 
pel aangedrukt ; spontane zelfbestuiving is alsdan onvermijdelijk. 
De 4 stempelarmen kleven aaneen tot een knots, die geheel met 
stempeltepels is bezet. Deze knots is korter en naar boven dikker 
dan bij Epilobium tetragonum . Wordt weinig bezocht. 
Bij onze exemplaren w 7 aren de bloemen wit of bijna wit (iets rose), 
met bleekroode, aan de basis samenvloeiende strepen. Na den bloei 
wmrdt de bloemkroon rose. Honig wordt op den bodem der kelkbuis, 
rondom de basis van den stijl, afgescheiden en verzameld. De haren 
aan de basis der meeldraden (zie N r 599) zijn weinig talrijk. De stuif- 
meelkorrels zijn tot tetraden vereenigd. Ieder tetrade is voorzien 
van 4 zeer dunne draden ; door deze draden worden de tetraden 
zeer los met elkander verbonden. 
