- 327 — 
worden verdikt, en spelen te zamen de rol van den zuiger in een 
perspomp : bij het neerdrukken der kiel wordt het stuifmeel door de 
meeldraden er uit geperst. Wanneer al het stuifmeel weggedrukt is 
(dus na verscheidene bezoeken) treedt ook de stempel naar buiten 
en kan dan maet vreemd pollen bestoven worden. (Voorbeelden : 
Lotus , Ononis; — Anthyllis, Lupinus.) 
3 6 Groep : de stijl is van borstelharen voorzien, zoodat het stuif¬ 
meel telkens bij het neerdrukken van de kiel eruit wordt gebor¬ 
steld. (Voorbeelden : Vicia , Lathyrus ; — Pisum , Phaseolus .) 
4 e Groep : bij het drukken op de kiel springen de uiteinden der 
meeldraden en de stijl daaruit te voorschijn en drukken zich tegen 
het lichaam van het insect aan : losspringende bloemen. (Voorbeel¬ 
den : Medicago, Genista , Sarothamnus .) (1) 
637. Ulex europaeus L. — Gele bijenbloem. (. Fl . mêlit- 
tophile jaune). 
De volgende beschrijving naar Heinsius (Bot. Jaarb., IV, 1892, 
blz. 101, figg.) : 
Kelk diep 2deelig, met 2 schubbetjes aan zijn voet. De kiel 
bestaat uit 2 geheel vrije bladeren, die echter aan hun onderrand 
door ineengevlochten haren stevig verbonden zijn. Elk dezer bladen 
is van achteren voorzien van een vingervormig aanhangsel dat, naar 
binnen gebogen, tegen de basis der geslachtsorganen aandrukt. In 
de nabijheid van de basis van dit aanhangsel vertoont ieder kielhelft 
een verhevenheid, en daarnaast eene indeuking. De beide vleugels 
hebben bijna dezelfde gedaante als de kielhelften ; alleen zijn zij iets 
langer, en missen het vingervormig aanhangsel. Zij hebben voorts 
eene verhevenheid en eene indeuking, die volkomen passen in de 
overeenkomstige oneffenheden der kiel. De vlag is omgekeerd 
hartvormig, en draagt een aantal naar de basis convergeerende 
strepen (schijn-honigmerk). Aan den voet van de vlag vindt men 
aan elke zijde een verdikking, zoodat een gootvormige ruimte ont¬ 
staat, waarin een insect den zuiger kan steken (schijn-nectarium?). 
Meeldraden eenbroederig ; de bloem bevat geen honig. — Onder¬ 
zoekt men een vrij grooten bloemknop, dan vindt men dat 5 der 
helmknoppen reeds volwassen zijn, terwijl ook de bijbehoorende 
(1) Deze algemeene aanwijzingen omtrent de Papilionaceeën hebben wij 
gedeeltelijk ontleend aan Heinsius (Bot. Jaarboek, IV. 1892, blz. 85-87). 
