— 385 — 
land herschapen. Het Leidal tusschen Gent en Deinze, en het 
Scheldedal tusschen Gent en Schelderode, bereiken op som¬ 
mige plaatsen een breedte van vier à vijf kilometers, en 
kunnen als kenschetsende voorbeelden van het Vlaamsche 
weiland gelden. Van onze kleinere dalen zal men zich een 
goede voorstelling maken door de Poucquesbeek, tusschen 
Nevel en Poucques, te volgen : het dal is hier slechts eenige 
honderde meters breed, en vertoont een schilderachtige 
afwisseling van weiland, bosch en akkerland. Langs onze 
kleinste beekjes (b.v. het beekje dat den steenweg van Gent 
naar Melle omstreeks den zevenden mijlpaal kruist) is de 
grond gewoonlijk slechts over een breedte van enkele meters 
met gras begroeid, —als een miniatuur van de grootere rivier- 
weiden —en de bodem is er vaak minder kleiachtig en daaren¬ 
tegen rijker aan zand dan in de grootere dalen (zie verder). 
De kleiachtige dalen worden van elkander gescheiden door 
lage heuvels en heuvelgroepen, die met zacht glooiende hel¬ 
lingen naar de valleien afdalen, en waarvan de vlakke rug 
gewoonlijk slechts enkele meters boven het naburige wei¬ 
land verheven is. Deze heuvels bestaan gewoonlijk uit fijn¬ 
korrelig zand, dat vaak kleiachtige bestanddeelen en kleine 
kiezelachtige rolsteenen bevat. Verreweg het grootste 
gedeelte dezer zandgronden wordt door Akkerland inge¬ 
nomen, en bevat een vrij aanzienlijke hoeveelheid humus ; 
de minder vruchtbare deelen zijn met bosch beplant. Op 
vele plaatsen komen er tusschen de zandheuvels, en zelfs op 
den rug dier heuvels laagten voor, met stilstaande poelen 
* (b. v. de Krompoel te Bellem, de Galgeput te Deurel) en 
meer of minder veenachtige moerassen (b. v. tusschen den 
Krompoel en het dorp Aalter ; tusschen het station Maria- 
Aalter en het station Bloemendaal, aan de zuidzijde van den 
spoorweg van Gent naar Brugge, enz.) waarvan het water 
afgevoerd wordt door kleine beken, die eerst tusschen de 
25 
