— 395 - 
waarden van het onkruid zijn op een klaverveld geheel anders 
dan op de akkers waar eenjarige planten verbouwd worden. 
De klaver ontwikkelt zich in Vlaanderen buitengewoon weel¬ 
derig, en vormt een dichte massa die gewoonlijk 50- 60 cm. 
hoog wordt : dientengevolge wordt het grootste gedeelte van 
het onkruid versmacht. De klaver wordt verscheidene malen 
in t’jaar afgemaaid, en schiet telkens opnieuw uit, zonder 
aan het onkruid den noodigen tijd te laten om zich te 
ontwikkelen. De gewone onkruidsoorten met korten levens¬ 
duur, die wij akkerproletariërs noemen, komen op de klaver¬ 
velden weinig voor, maar worden er vervangen door andere 
planten, die wij tot twee groepen kunnen brengen : 1° eenige 
tweejarige of veeljarige planten, die krachtig genoeg zijn om 
den strijd voor haar bestaan tegen de klaver vol te houden : 
b. v. Melandryum album , Papaver dubium (in zeer krachtige 
exemplaren), Plantago major en lanceolata. Deze soorten 
worden op andere akkers zeer zelden, (of in den vorm van 
zwakke, proletarische exemplaren ; b. v. Papaver dubium) 
aangetroffen. Agrostis Spica-venti, een eenjarige soort die in 
korten tijd hoog genoeg groeit om hare pluimen boven 
de klaver te verheffen, komt soms op klavervelden voor 
— ; 2° een zeker aantal kleine plantjes die tusschen en 
onder de klaverplanten in den schaduw groeien, o. a. Poa 
annua (de schaduwvorm met ijle, armbloemige pluimen), 
Mossen, Levermossen (b. v. Marchautia), enz. 
De kale plekken die soms in de klavervelden (ten gevolge 
van de klaverkanker, Peziza sclerotiorum y of van andere 
oorzaken) ontstaan, worden vaak door gewone ahherprole - 
tariërs bemachtigd, maar deze worden weldra overrompeld en 
grootendeels uitgeroeid door veeljarige soorten, b. v. door 
Rumex acetosella. Deze soort gedraagt zicht op de gewone 
akkers (aardappel- roggevelden, enz.) als een proletariër : zij 
blijft er klein, met enkele korte stengels, want de ploeg of de 
